________________
स्वोपड़ वृत्तिः श्लो०३
पनि द्युत्तराध्ययनोक्तं संगच्छत इति, पश्चपदनमस्कारश्च सर्वश्रुतस्कन्धाभ्यन्तरभूतो, नवपदश्च समूलत्वात् पृथक् श्रुतस्कंध इति शतकम. प्रसिद्धमाम्नायेऽस्य हि नियुक्तिचूण्यादयः पृथगेव प्रभूता आसीरन्, कालेन तद्व्यवच्छेदे मूलसूत्रमध्ये तल्लिखनं कृतं पदानुसा॥१३॥ रिणा वज्रस्वामिनेति महानिशीथपंचमाध्ययने व्यवस्थितं, तथा च तद्ग्रंथ:--" एयं तुजं पंचमंगलस्स वरकाणं तं महया
पबंधेणं अणंतगमपजवेहि सुत्तस्सयपिहन्भूयाहि निज्जुत्तिभासचुत्रीहिं जहेव अणंतनाणदंसणधरेहिं तित्थंकरहिं वरकाणियं तहेव समासओ वरकाणिजं तं आसि, अहन्नया कालपरिहाणिदोसेणं ताओ णिज्जुत्तीभासचुन्नीओ वुच्छिन्नाओ इओ अवच्चं, तेणं कालेणं तेणं समएणं महिविपत्ते पयाणुसारी वइरसामी नाम दुवालसंगसुअहरे समुप्पन्ने, तेण य पंचमंगलमहासुअखंधस्स उद्धारो मूलसुत्तस्स मज्झे लिहिओ, मूलसुत्तं पुण सुत्तत्ताए गणहरोहिं, अत्थत्ताए अरिहंतेहिं भगवंतेहिं धम्मतित्थंकरहिं वीरजिणं(णिं)देहि
पन्नवियं ति, एस वुडसंपयाओत्ति" तद्विषयोपधानाध्ययनविधिरप्ययं तत्रै निर्दिष्टः तथाहि-"से भयवं? कयराए विहीएपंचमंगलस्स1 णं विणोवहाणं कायव्वं गो ? इनाए विहीए पंचमंगलस्सणं विणीवहाणं कायव्वं तं० सुपसत्थे चेव'सोहणे तिहिकरणनक्खत्तनोग
लग्गससिबले विप्पमुक्कजायाइम यासंकेणं संजायसद्धा संवेगसुतिब्बतरमहं उल्लसतसुहज्झासायाणुगयभत्तिबहुमाणपुव्वं निनियाण दुवालसभत्तहिएणं चेइयालए जंतुविरहियोगासे भत्तिभरनिब्भररोमंचियफुल्लवयणुवसंतपसंतसोमाथिरदिहि णवणवसंवेगसमुच्छलंतसंजायवहलणिरंतरियचिंतपरमसुहपरिणामविसेसुवासियसनीवविरियाणुसमयविवढुंतपमोयसुविसुनिम्मलथिरदढयंरतरकरणेणं वित्तिणिहियजाणुनपिउत्तमंगकर मलमउलपोहंतंजलिपुडेणं. सिरिउसपाइपवरवरधम्मतित्थयरपडिमाबिंब णिवेसिय
१ साहणे-इत्यपि.
R॥१३॥