________________ प्रतिमा शतकम् | स्वोपज्ञ वृत्तिः श्लो१०१ अनन्ततमेऽपि भागे घटनां नैति, अनन्तानन्तमित्यर्थः / यदार्ष-"सुरनरसुहं समत्तं सबद्धा पिडिअं अणंतगुणं / णवि पावे मुत्तिमुहं णताहि वग्गवग्धूहिं" // तथा-"सिद्धस्स सुहो रासी सबद्धापिंडिओ जइ हविजा। सोणंतवग्गभईओ सन्वागासे ण माइज्जा" // अत्र सम्बद्धा-संपिण्डितमनन्तवर्गभजनं सर्वाकाशामानं चानन्तानन्तरूपप्रदर्शनार्थ व्यावाधाक्षयसातसुखलवानामत्र मेलनाभावाद्वास्तवस्य निरतिशयसिद्धसुखस्य कालेन भेदस्य कर्तुमशक्यत्वात्, नहि न्यासीकृतधनकोटिसत्ता धनिनः कालभेदेन भिद्यते, यदाहुयाक्तिकाः-“वाबाहक्खयसंजायसुखलवभावमित्तमासज्ज ।तत्तो अणंतरुत्तरबुद्धीएरासि कप्पो सो // 1 // एसो पुण सबो वि हुणिरइसओ एगरूवमोचेव / सवाबाहाकारणक्खयभावो तहा यो ॥२॥णउतहभिन्नाणंविय सुक्खलवाणं तु एससमुदाओ। ते तह भिन्नासंताक्खओवसमजाव जे हुंति // 3 ॥णय तस्स इमो भावो ण हु सुक्खंपि परं तहा होइ / बहु विसलवसंजुत्ते अमयंपि न केवलं अपयं // 4 // सबद्धासंपिंडणमणंतवग्गभयणं च जं इत्थ / सबागासामाणं वणंतसईसणथं तु // 5 // तित्रिवि पएसरासी एगाणंता तु ठावियाहुति / हंदि विसेसेण तहा अणतयाणतया सम्मं // 6 // तुल्लं च सबहेयं सच्चेसि होइ कालभेएवि / जं जह कोडीसत्तं तह तं णासइ सुहममिणं // 7 // सर्वपि कोडिकप्पियमसभवठवणाइ जं भवे ठवियं / तत्तो त सुहसामी ण होइ इह भेअगो कालो // 8 // जइ तत्तो अहिगं खलु होइ सरूवेण किंचितो भेओ / ण हु अजवासकोडी सयाणपि सो होइ"त्ति // 9 // इति फलस्यानन्दघनत्वेन साधनस्यापि तथात्वं बोध्यं / इत्थं चारूपध्यानरूपनिरालंबनयोगायैव रूपस्तुतिरित्यावेदितं भवति / तथा च प्रतिमास्वल्पबुद्धीनामित्यादिदर्शनेनापि न व्यामोहः कार्यः, निरालंबनयोगादर्वाक स्वल्पबुद्धेरेव तदधिकारसिद्धेः, सालंबनयोगसंपादकत्वेनैव तस्याश्चरिता // 30 //