________________
प्रतिमा शतकम् ॥२६९॥
"
पुजे संक्रमय्य मिथ्यावरूपतां च नयेदिति । पूर्वगृहीतस्य सत्तावर्तिनः कर्मण इदं कुर्यात् , ग्रहणकाले तु बन्धकाले न पुनर्मिश्र
स्वोपक्ष पुण्यपापरूपतया सङ्कीर्ण कर्म बध्नाति, नापीतरदितररूपतां नयतीति सम्यक्त्वं मिथ्यात्वे सङ्क्रमय्य मिथ्याखरूपतां नयतीत्युक्तं, दृत्तिः ततः समविधिमेव संक्षेपतो दर्शयति-"मोत्तूण आउयं खलु देसणमोहं चरित्तमोहं च । सेसाणं पयडीणं उत्तरविहिसंकमो श्लो.९० भजो" ॥ इह ज्ञानावरणादिमूलमकृतीनामन्योऽन्यं सङ्क्रमः कदापि न भवत्येव, उत्तरप्रकृतीनां तु निजनिजमूलप्रकृत्यभिधानां परस्परं सङ्कमो भवति, तत्र चायं विधि:-"मोत्तूण आउयं" इत्यादि, 'आउयं' इति जातिप्रधानो निर्देश इति बहुवचनमत्र द्रष्टव्यं चस्वार्यायपि मुक्त्वेति एकस्या मोहनीयलक्षणायाः स्वमूलप्रकृतेरभिन्नयोरपि दर्शनमोहचारित्रमोहयोरन्योन्यं समो न भवतीति तदर्जनं, उक्तशेषाणां तु प्रकृतीनां कथंभूतानामित्याह-'उत्तर' ति उत्तरविधयो भेदाः उत्तरे च ते विधयश्चोत्तरविधय उत्तरभेदास्तद्भूतानां उत्तरप्रकृतिरूपाणामिति तात्पर्य, किमित्याह-सङ्क्रमो भाज्यो भजनीयः भजना तावदेव द्रष्टव्या, याः किल शानावरणपञ्चकदर्शनावरणनवककषायषोडशकमिथ्यात्वभयजुगुप्सातैजसकार्मणवर्णादिचतुष्कागुरुलघूपघातनिर्माणान्तरायपश्चकलक्षणाः सप्तचत्वारिंशत् ध्रुवबन्धिन्य उत्तरपकृतयस्तासां निजैकमूलप्रकृत्यभिन्नानामन्योन्यं सङ्क्रमः सदैव भवति, तद्यथाज्ञानावरणपञ्चकान्तर्वत्तिनि मतिज्ञानावरणे श्रुतज्ञानावरणादीनि, तेष्वपि मतिज्ञानावरणं सङ्क्रामतीत्यादि, यास्तु शेषा अध्रुवबन्धिन्यस्तासां निजैकमलप्रकृत्यभेदवर्तिनीनामपि बध्यमानायामबध्यमानाः सामन्ति, नत्वबध्यमानायां बध्यमानाः, यथा साते बध्यमानेऽसातमबध्यमानं सङ्कामति नत्ववध्यमानमबध्यमाने इत्यादि वाच्यमित्येष प्रकृतिसङ्क्रमविधिः। शेषस्तु प्रदेशादिसङ्क्रमविधिः मूलमकृत्यभिन्नासु वेद्यमानासु सङ्कमो भवतीत्यादि स्थानान्तरादवसेयमिति । अलं प्रसङ्गेनेति । ननु मिश्रयोगाध्यक
॥२६९॥