________________
लिया वयः ब्राह्मणं स्नातं भोजय-इत्यादावेकविधेििवधेत्रिविधेश्च दर्शनात् , नोचेदेवं यतना क्रियाभागाभ्यामेव च मिश्रत्वं तदा || स्वोपन्न शतकम. रत्नदिपादकं जैनं वचः क्रियानयविधिश्च सर्वो मिश्रो भवेत् , इत्थं च धर्मपक्षोऽपि ताभ्यां भागाभ्यां मिश्रो भवेदिति मिश्राद्वयं |वृत्तिः ॥२६३॥ स्थात्, इतरद्वयल पेन तदेकशेषात् , तथा च तन्मिश्राद्वयं तव मतं भेदमयं पक्षत्रयप्रतिपादकं कथं न लुपति ? 'स्वशस्त्रं स्वोपघाताय' श्लो.८६
-८७ इति न्यायस्तवापन्न इति भावः ॥ ८६ ॥
तृतीयपक्षमधिकृत्याहभावोऽधर्मगतः क्रियेतरगतेत्यत्रापिभने कथं मिश्रत्वं तमधर्ममेव मुनयो भावानुरोधाद्विदुः । भक्त्याहत्प्रतिमार्चनं कृतवतां न स्पृश्यमानः पुनर्भावश्चित्तमिवाग्रहाविलधियां पापेन संलक्ष्यते॥८॥
व्याख्या-'भाव' इति-भावोऽधर्मगतः क्रियेतरगता धर्मगता इत्यत्रापि तार्तीयिके भने मिश्रत्वं कथं ? यतो भावानुरोधात्तमधर्ममेव मुनयो विदुः, दुष्टभावपूर्विकाया विहितक्रियाया अपि प्रत्यवायबहुलत्वेनाधर्मत्वात्, अत एव निवादीनां निर्ग्रन्थरूपस्य दुरन्तसंसारहेतुखेनाधर्मत्वं-" इच्चेयादिट्ठीओ जाइजरामरणगब्भवसहीणं । मूलं संसारस्स हवंति णिग्गंथरूवेणं" इत्यादिनाव्यवस्थापितं । न च दृष्टीनां नियतोत्सूत्ररूपाणामेवैतत्फलं निर्ग्रन्थरूपेणेत्यत्र चोपलक्षणे तृतीयेति शङ्कनीयं, चरमौवेयकपर्यन्तफलहेतोनिसवश्रद्धानानुगताचारस्यैवात्र दृष्टिपदार्थत्वात् , निर्गन्थरूपेणेत्यत्र 'धान्येन धन' इतिवदभेदार्थतृतीयाश्रयात् विषगराधनुष्ठानानामधर्मत्वेनैव बहुशो निषेधाच्चेति दिग् । न च मिश्रणीयोऽधर्मगतोभावः प्रकृतस्थले संभवतीत्य
