________________
विसाइहि णाएहि" ॥१०८॥ जिनभवनकारणाद्यपि द्रव्यस्तवरूपं भरतादिश्रावकाणां न निवारितं तेन भगवता यथा तेषामेवार
| स्वोपत्र प्रतिमा
वृत्तिः शतकम्
भरतादीनां कामाः शल्यविषादिभिर्वचनैर्निवारिताः 'सल्लं कामा विसं कामा' इत्यादि प्रसिद्धरित्यर्थः १०८ ॥ ता तं पि अणु RRPा मयं चिय अप्पडिसेहाउ तंतजुत्तीए । इय सेसाणवि इत्थं अणुमोअणमाइ अविरुद्ध” ॥ १०९॥ तत्तदपि जिनभवनकारणाद्यपि
अनुमतमेवाप्रतिषेधात्कारणात् तन्त्रयुक्त्या "अनिषिद्धमनुमतम्" इति तन्त्रयुक्तिः। 'इय' एवं भगवदनुज्ञानाच्छेषाणामपि साधूनामत्र द्रव्यस्तवेऽनुमोदनाविरुद्धमादिशब्दात्कारणोपदेशादिग्रहः १०९॥ युक्त्यन्तरमाह-"जं च चउद्धा भणिओ, विणयो उवयारिओ उ जो तत्थ । सो तित्थयरे णियमा ण होइ दव्यत्ययादन्नो” ११० ।। यश्चतुर्दा भणितो विनयो ज्ञानदर्शनचारित्रलोकोपचारिक भेदात औपचारिकविनयस्तु यस्तत्र विनयमध्ये स तीर्थकरे नियमादवश्यतया न भवति द्रव्यस्तवादन्यः किन्तु द्रव्यस्तवैव ११०॥ "एयस्स उ संपाडणहेउं तह इंदि वंदणाएवि । पूअणमादुच्चारण मुववन्नं होइ जइणोवि" ।। १११ ॥ एतस्य लोकोपचारविनयकरूपद्रव्यस्तवस्य संपादनहेतोः संपादनाथै, तथा इंदीत्युपदर्शने वन्दनायामपि सूत्ररूपायां पूजनाद्युच्चारणं 'पूअणवत्तियाए' उपपन्नं भवति यतेरपि १११ ॥ " इहरा अणत्थगं तं णय तयणुच्चारणेण सा भणिया। ता अभिसंधारणतो संपाडणमिटमेयस्स" ॥ ११२ ॥ इतरथात्वनर्थकं तदुच्चारणं न च तदनुच्चारणेन सा वदिता भणिता, तत्तस्मादभिसन्धारणेन विशिष्टच्छारूपेण संपादनमिष्टमेतस्य द्रव्यस्तवस्येति गाथार्थः ११२ ॥ “ सरकाउ कसिणसंजम दव्वाभावेहिं णो अयं जइणो । गम्मइ तंतटिइए, भावप्पहाणा हि मुणओत्ति” ॥ ११३ ।। साक्षात् खरूपेणैव कृत्स्नसंयमद्रव्याभावाभ्यां कारणाभ्यां ॥२२६॥ नायमिष्टो द्रव्यस्तव इति गम्यते, तन्त्रस्थित्या पूर्वापरनिरूपणेन : गर्भार्थमाह-' भावप्रधाना हि मुनय'
PAW