________________
प्रतिमा शतकम्. ॥२२७॥
इति कृत्वोपसर्जनमयामिति गाथार्थः ॥ ११३ ॥ एएहिं तो अण्णे धम्माहिगारीहं जेउ तेसि तु । सरकंचिय विष्णे ओ भागतया जओ भणियं " ।। ११४ ।। एतेभ्यो मुनिभ्योऽन्ये धर्माधिकारिण इह ये श्रावका स्तेषां त विज्ञेयः साक्षादेव स्वरूपेणैव भावाङ्गतया हेतुभूतया यतो भणितं ११४ ॥ " अकसिणपवत्तगाणं विरयाविरयाण एस खलु जुशो । संसारप्यणुकरणो, दव्वत्थए कूत्र दितो " ॥ ११५ ॥ अकृत्स्नमवर्त्तकानां संयममधिकृत्य विरतानां प्राणिनामेष खलु युक्तः स्वरूपेणैव ससारंप्रतनुत्वकरणः शुभानुबन्धात् द्रव्यस्तवः तस्मिन् द्रव्यस्तवे कूपदृष्टान्तः प्रसिद्ध कथानक गम्यः ११५ ॥ आक्षिप्य समाधत्ते - " सो खलु पुप्फाईओ तत्थुत्तो णजिण भवण माई वि । आइ सद्दाबुत्तो तयभावे कस्स पुष्फाइ” ।। ११६ ।। स खलु द्रव्यस्तवः पुष्पादिस्तत्रोक्तः 'पुष्कार ण इच्छंतित्ति प्रतिषेधः प्रत्यासन्नः न जिनभवनादेरेनाकरात्तत्राह - आदि शब्दादुक्तो जिन्भवनादिरपि तदभावे जिन भवनाद्यभावे पुष्पादिरिति गाथार्थः ११६ ।। " नणु तत्येवय मुणिणो पुप्फाइ निवारणं फुडं अस्थि । अस्थि त सयकरणं पच्चनणुमोअणाइवि " ॥ ११७ ॥ ननु तत्रैव स्तवाधिकारे मुनेः पुष्पादिनिवारणं स्फुटमस्ति 'नो कसिणसंजमे' त्यादि वचनादेतदाशङ्कयाह अस्ति तत् सत्यं, किंतु स्वयं करणं प्रतीत्य निवारणं नत्वनुमोदनायपि प्रतीत्येति गाथार्थः ११७ ॥ एतदेव समर्थयति - " सुच्चइ अ वयररिसिणा कारवर्णपि अ अणुट्टियमिस्स | वायगगंथेसु तदा एंव गया देसणाचेव" ।। ११८ ॥ श्रूयते च वज्रर्षिणा पूर्वधरेण कारणमपि तच्चतोऽनुष्ठितमेतस्य द्रव्यस्तवस्य 'माहेसरीज ' इत्यादि वचनात् तथा वाचकग्रन्थे ब्वैतद्देशनापि दृश्यते ' यस्तृणमयीमपि ' इत्यादि वचनात् ११८ ॥ आहेवं हिंसा वि दु धम्मायण दोसयारिणीत्त ठियं । एवं
कस्य
wwww
स्वोपज्ञ वृत्तिः श्लो. ६७
||२२७॥