________________
प्रतिमा शतकम् ॥२१॥
B वृत्तिः
MMM wom
वीतरागादौ न तको द्रव्यस्तवः, 'भावथयाहेउओ' चि धर्मपरनिर्देशाद् भावस्तवाहेतुत्वादित्यर्थः, उचितो भावस्तवाङ्गं अप्रघानस्तु भवत्येव, हेतुसाध्याविशेषपरिहारायाप्रधानव्याचव्यस्तवत्वेन व्यपदेश्यो नेति साध्यं व्याख्येयं, अत्र यच्चवि (पि) शुदं तत्तद्रव्यस्तवव्यक्तीनामाज्ञा विशिष्ठानां वा न भावस्तवत्वाच्छिन्ने हेतुत्वं, व्यभिचारादननुगमाच्च, नापि भावस्तवकारणत्वेन श्लो.६७ घटकारणत्वेन दण्डादेरिवात्माश्रयात्तथाप्यप्रधानन्यावृत्तेन द्रव्यस्तवत्वेनाखण्डोपाधिना तत्वं गड्डच्यादीनां ज्वरहरणशक्त्येव . शक्तिविशेषेणैव वा विशेषणद्वयं तु परिचायकं उचिताप्रधानयोर्द्रव्यव्यवहारभेदस्तु द्रव्यशब्दस्य नानार्थत्वादिति युक्तं पश्यामः ३८॥ आनुषङ्गिकफलमात्रानौचित्यमित्यनुशास्ति-" भोगाइफलविसेसो उ अस्थि एत्तोवि विसयभेयेणं । तुच्छोय तओ जम्हा हवइ पगारंतरेणावि " ॥ ३९ ॥ भोगादिफलविशेषस्तु सांसारिक एवास्त्यतोऽपि द्रव्यस्तवात, विषयभेदेनवीतरागविषयविशेषेण तुच्छस्त्वसौ भोगादिफलविशेषः यस्मात्मकारान्तरेणापि अकामनिर्जरादिना भवति ॥ ३९ ॥ उचितानुष्ठानत्वे को विशेषो भावस्तवादित्यत्राह-"उचियाणुट्ठाणाओ विचित्तजइजोगतुल्लमाएय । जंता कह दव्वयवोतदारणप्पभावाओ॥४०॥ उचितानुष्ठानात्कारणाद्विचित्रर्यातयोगतुल्य एवैष यदयस्मात्तत्तस्मात्कथं द्रव्यस्तव एवास्त्यत्रोत्तरं-तद्वारेण द्रव्यद्वारेणाल्पभावात् स्तोकभावोपपत्तेः४०॥ अधिकारिविशेषादत्राल्पभाव इत्याह- " जिणभवणाई विहाण हारेणं एस होइ सुहजोगो । उचियाणुट्ठाणं पिय तुच्छो जइ जोगओ णवरं " ॥ ४१ ॥ जिनभवनादिद्वारेण द्रव्यानुष्ठानलक्षणेन एप भवति शुभयोगः शुभव्यापारः, उचितानुष्ठानमपि सदेष तुच्छो यतियोगतः सकाशात् नवरं मलिनारंभ्यधिकारिकशुभयोगत्वेन यतियोगाद
k॥२१॥ ल्पत्वं तुल्यत्वं च प्रायः साधयेणेति भावः ४१ ॥ तथा चाह- सव्वणिरभिसंगत्तणेण जइजोगमो महं होइ । एसोय
wwwwwww