________________
प्रतिमा शतकम्
॥२१४॥
श्लो.६७
wwwwwwwwwwwwwwwwww
अभिस्संगाकत्थइ तुच्छेवि तुच्छोउ" ॥ ४२ ॥ सर्वत्र निरभिष्वङ्गत्वेन हेतुना यतियोग एव महान् भवत्यतः सकाशादेषतु द्रव्यस्तवोऽभिष्वङ्गात्कचिनुच्छेऽपि वस्तुनि तुच्छ एव ४२ ॥ “ जम्हाउ अभिस्संगो जीवं दूसेइणियमओ चेव । तसियस्स
इस्वोपन जोगो विसघारिय जोगतुल्लत्ति" || ४३ ।। यस्मात्त्वभिष्वङ्गः प्रकृत्यैतज्जीव दूषयति नियमत एव, तथा दूषितस्य योगः सर्व
है| वृत्तिः एव तत्त्वतो विषधारितयोगतुल्योऽशुद्ध इति ४३ ।। " जइणो अदूसियस्स हेयाओ सव्वहा णियत्तस्स । सुद्धो अ उवादेए अकलंको सव्वहा सो उ"॥ ४४ ॥ यतेरदूषितस्य सामायिकभावेन हेयात्सर्वथा निवृत्तस्य शुद्धश्चोपादेये वस्तुन्याज्ञाप्रवृत्त्याऽ तोऽकलङः सर्वथा स एव यतियोगः शुभयोगसामान्यजन्यतावच्छेदकफलवृत्तिजातिव्याप्यजात्यवच्छिन्नं प्रत्येव साभिष्वङ्गनिरभिष्वङ्गशुभयोगानां हेतुत्वादेतदुपपत्तिरितिन्याय मार्गः ४४ ॥ उदाहरणेनोक्तस्वरूपव्यक्तिमाह "असुहतरंडुत्तरणप्पाओ दव्वत्थवो समत्थो उ । इयरो पुण णईमाइसु समत्थ बाहुत्तरणकप्पो" ॥ ४५ ॥ अशुभतरण्डोत्तरणमायः कण्ट कानुगतशाल्मलीतरण्डोत्तरणतुल्यो द्रव्यस्तवः सापायत्वादसमर्थश्च तत एव नद्यादिषु स्थानेषु इतरः पुनर्भावस्तवः समर्थवाहूत्तरणकल्पस्तत एव मुक्तेः ४५ ।। कडुओसहाइजोगा मंथर रोगसमसंणिहो वावि। पढमो विणोसहेणं तक्खयतुल्लो अवीओ उ"॥ ४६॥ कटुकौषधादियोगात् मन्थररोगशमसंनिभोवापि विलंबितरोगोपशमतुल्यो वापि प्रथमो द्रव्यस्तवः विनौषधेन स्वत एव तत्क्षयतुल्यश्च रोगक्षयकल्पश्च द्वितीयो भावस्तव इति ४६ ॥ अनयोः फलमाह-" पढमाउ कुसलबंधो तस्ल विवागेण सुगइमाइया । तत्तो परंपराए बिइओविय होइ कालेणं" ।। ४७ ।। प्रथमाद् द्रव्यस्तवात् कुशलबन्धो भवति सरागयोगात् तस्य कुशलबन्धस्य विपाकन हेतना मगत्यादयः मुगतिसंपद्विवेकप्रभतयः ततो द्रव्यस्तवात परंपरया द्वितीयोऽपि भावस्तवा भवति ॥२१४॥