________________
wwwand
स्वोपज्ञ वृत्तिः श्लो.६७
पतिमा ।
भिधानात् , आदिशब्दाद् द्वारगाथोक्ताः स्तवपरिज्ञादयः प्राभृतविशेषा गृह्यन्ते, तत्र का स्तव परिज्ञा ? इति प्रश्नवाक्य पाश्रित्याह
यस्यां ग्रन्थपद्धतौ स्तबो द्विविधोऽपि द्रव्यभावोपपदस्तववाच्यो वर्ण्यते गुणाधिभावेन गुणप्रधानरूपतया सा स्तवपरिज्ञेत्युत्तर॥२०६ वाक्यं दश्यं १॥ उक्तमेवोदिशति-" दव्वे भावे य थओ दव्धे भावथयरागओ विहिणा । जिणभवणाइविहाणं भावथओ संजमो
सुद्धो" ॥२॥ द्रव्य इति द्रव्यविषयः भाव इति भावविषयः स्तवो भवति । तत्र द्रव्ये द्रव्यविषयः स्तवो, भावस्तवरागतो विधिना जिनभवनादिविधानं, आदिना जिनबिपूजादिग्रहः, भावस्तवेच्छा प्रयोज्य प्रवृत्तिविषयो जिनभवनादिविधानं द्रव्यस्तवत्वेन व्यवहार्य इत्यर्थः । भावस्तवः पुनःसंयमः साधुक्रियारूपः शुद्धो निरतिचारः २॥ तत्र “ जिणभवणकारणविही सुद्धा भूमी दलं च कट्ठाई । भयगाणइसंघाणं सासयवुड्डी समासणं"॥ ३ ॥ जिनभवनकारणविधिरयं दृष्टव्यो यदुत शुद्धा भूमिवेक्ष्यमाणया शुद्धथा दलं च काष्ठादि, तथा भृतकानां कर्मकराणामनतिसन्धानमव्याजेन वत्तेनं, स्वाशयस्य शुभभावस्य वृद्धिः, समासेन संक्षेपेणैषविधिः३॥ शुद्धिमेवाह-"दव्वे भावेअ तहा सुद्धा भूमी.पएसकीला य । दवे पत्तिगरहिया अन्नेसि होइ भावे तु"॥ ४ ॥ द्रव्ये भावे च शुद्धा भूमियथासंख्यं स्वरूपमाह-प्रदेशे तपस्विजनोचितेऽकीला अस्थ्यादिरहिता, द्रव्य इति द्रव्यशुद्धा अप्रीतिरहिता चान्येषां प्राणिनामासनानामसमाधिकारणपरिहारवतीत्यर्थः, भावे तु भावशुद्धा ॥४॥ एतदेव समर्थयति-धम्मत्थमुज्जएणं सबस्सापचियं न कायव्यं । इय संजमोवि सेओ इत्थय भयवं उदाहरणं ॥ ५॥ धर्मार्थमुद्यतेन प्राणिना सर्वस्य जन्तोरणीतिन कार्या, 'इय' एवं परापीत्यकरणेन संयमोऽपि श्रेयान्, तत्रार्थे भगवानुदाहरणं ५ ॥ कथमित्याह "सोतावसासयाओ तेसि अप्पत्तियं मुणऊणं। परमं अबोहिबीअं तओ गओ इंत कालेवि"॥६॥
IMWwwana
MARWwranwwwwwwwww
२०६॥