________________
वृत्तिः
पतिमा || आलोचयेत , तासामपि देवतानामभावेऽहमतिमानां पुरतः स्वप्रायश्चित्चदानपरिज्ञानकुशल आलोचयति, ततः स्वयमेव प्रतिपद्यते
प्रायश्चित्तं, तासामप्यभावे ग्रामादेवहिःप्राचीनादिदिगभिमुखः करतलाभ्यां प्रगृहीतस्तं, तथा शिरसावत्तों यस्य तं अलुक्समासः शतकम्
स्वोपज्ञ ॥१९॥ अञ्जलिं कृत्वा एवं वदेत्-एतावन्तो मेऽपराधा एतावत्कृत्वोऽहमपराद्धः एवमर्हतां सिद्धानामन्तिके आलोचयेत् , प्रायश्चिचदान
श्लो.६४ विधिविधानालोच्य च स्वयमेव प्रतिपद्यते प्रायश्चित्रं, स च तथा प्रतिपद्यमानः शुद्ध एव मूत्रोक्तविधिना प्रवृत्तेः, यदपि च विराधितं तत्रापि शुद्धः प्रायश्चिचप्रतिपत्तेरिति । अत्र 'सम्मंभाविआईत्ति विशेषणेनैव देवतानां चैत्यानां च 'अहं च भोगरायस्स' इत्यत्र पुच्या इवाक्षेपात् गुणविशेष्यद्वयानुरोधेनातिं कृत्वा व्याख्येयं, सम्यग्भावितप्रतिमापुरस्कारश्च मनःशुद्धर्विशेषायैव, दिगदयपरिग्रह इवोति न्यायोपेतमेव । यत्तूच्यते कुमतिना सम्यगभावितपदेनाविरतसम्यग्दृष्टेरेव पारिशेष्येण ग्रहानप्रतिमास्पृश इति तदस्पश्यास्पर्शस्य भूषणत्वान्न दूषणं आलोचनादानाईस्य गीतार्थस्यासंभवेऽध्यात्मशुद्धये प्रतिमाश्रयणस्यैव शास्त्रार्थत्वादहत्सिद्धपुरस्कारस्य कथमिदमत्सर्गतामवलंवतामिति चेत्, पश्चात्कृताद्याश्रयणमपि कथमिति स्वयमेव विभावय ! वक्तृविशेषत्वादिति चेत् ; सद्भावासद्धावाभ्यामत्रापि विशेष विभावयएतेनपर्यन्तोक्तत्वाजघन्यं प्रतिमाश्रयणमित्यपि दुर्वचनं निरस्त, । ततोऽप्यग्रेऽहत्सिद्धपुरस्कारस्योक्तेरिति किमतिपल्लवितेन ? ॥ ६४ ॥ तीर्थेशप्रतिमार्चनं कृतवती सूर्याभवद्भक्तितो यत्कृष्णा परदर्पमाथि तदिदं षष्ठाङ्गविस्फूर्जितम् । सच्चके खलु या न नारदमृषि मत्वा व्रतासंयतं मूढानामुपजायते कथमसी न श्राविकेति भ्रमः॥६५॥
॥१९॥ व्याख्या—'तीर्थेश'इति, यत्कृष्णा द्रौपदी सूर्याभवत् राजप्रश्नीयोपाङ्गाभिहितव्यतिकरसूर्याभदेववत् , भक्तितो भक्त्या |
wwwimwwwwwwwwwwwwwwwww
Marwwwwww