________________
प्रतिमा
यमानुपपत्तेः, यतश्चैवं ततः तस्मात् कृत्स्नसंयमविद्वांस इति कृत्स्नसंयमप्रधाना विद्वांसस्तत्त्वतः साधव उच्यन्ते । कृत्स्नसंयमतकम. ग्रहणमकृत्स्नसंयमविदुषां श्रावकाणां व्यपोहाथै ते किमित्यत आह--पुष्पादिकं द्रव्यस्तवं नेच्छन्ति न बहु मन्यन्ते । यच्चोक्तं,
वृत्तिः ॥१६४॥ द्रव्यस्तवे क्रियमाणे विपरित्यागाच्छुभ एवाध्यवसाय इत्यादि, तदपि यत्किञ्चिद्, व्यभिचारात्कस्यचिदल्पसत्वस्याविवेकिनो श्लो.६०
वा शुभाध्यवसायानुपपणेः, दृश्यते च कीाद्यर्थमपि सत्वानां द्रव्यस्तवे प्रवृत्तिरिति, शुभाध्यवसायभावेऽपि तस्यैव भावस्तववादितरस्य च तत्कारणत्वेनाप्रधानत्वमेव 'फलप्रधानाः सर्वारंभा' इति भाव [स्तव] एवं च सति तत्वतस्तीर्थस्योन्नतिकरणं भावस्तववतः, सम्यगमरादिभिः पूज्यत्वात् , तमेव दृष्ट्वा क्रियमाणमन्येऽपि सुतरां प्रतिबुध्यन्ते शिष्टा इति स्वपरानुग्रहोपीईवति गाथाद्वयार्थः । आह-यद्येवं किमयं द्रव्यस्तव एव एकान्तत एव हेयो वर्त्तते ? आहोश्चिदुपादेयोऽपि ?, उच्यते, साधूनां हेय एच, श्रावकाणां तूपादेयोऽपि । तथा चाह भाष्यकार:-." अकसिण पवत्तगाणं, विरयाविरयाण एस खलु जुत्तो, । संसारपयणुकरणो दवथएकूवदिटुंतो" ॥ व्याख्या--अकृत्स्नं प्रवर्तयन्तीति संयममिति सामर्थ्याद्गम्यते अकृत्स्नप्रवर्णकास्तेषां विरताविरतानामिति श्रावकाणां एष खलु युक्तः एष द्रव्यस्तवःखलुशब्दस्यावधारणार्थत्वात युक्त एव, किंभूतोऽयमित्यत आह-संसारमत
नुकरणः संसारक्षयकारक इत्यर्थः द्रव्यस्तवः आह--यः प्रकृत्यैवासुन्दरःस कथं श्रावकाणामपि युक्तः?, इत्यत्र कूपदृष्टान्त इति । जहा। नवनगरादिसंनिवेसे केइ पभूअजलाभावतो तण्हा विपरिगता, [ तदपनोदार्थ ] कूवं खणंति, तेसिं च जइ वि तण्हादियाईति
मट्टिआकद्दमाइहिं अ मइलिज्जंति, तहावि तदुन्भवेणं चेव पाणिएणं तेसि ते तण्डाइआ सोय मलो पूव्वगो य किट्टति, सेसकालं च तदन्ने य लोगा मुभभाइणो भवंति। एवं दवत्थए जइवि असंजमो, तहावि वओ चेव सा परिणाममुद्धी भवति, जातं
ना॥१४॥
wwwanmaaamwww.hawmwww.mewomwwwwwww