________________
प्रतिमा आपकृतेऽधिकारवशाद् गृहीते तु अन्यतः पक्षान्तरे आधिक्यधीर्दोषाय मुने लादिपदैहीतत्वाचैत्यपदस्य पौनरुत्यमित्यर्थः । स्वोपत्र शतकम्।। चैत्यपदेनोक्तातिरिक्तमुनिग्रहानानुपपत्तिरिति चेन्न, चैत्यपदस्य ज्ञानार्थताया अप्रसिद्धत्वेनोपचारस्याप्ययोगात् ,एवंसति चैत्यार्थ- वृत्तिः ॥१४९॥ पदस्य चैत्यपयोजनमुनावर्यान्तरसंक्रमितवाच्यताया एव युक्तत्वात-" चेइयकुलगणसंघे आयरिआणं च पश्यणसुए थ। सब्बे
श्लो.४९ मुवि तेणकयं तवसंजममुज्जमंतेणं" । इत्यादिना तपःसंयमयोः चैत्यप्रयोजनमयोजकत्वस्य सिद्धांतसिद्धत्वात् बालादिपदेकवाक्यतया चैत्यपदस्यैककार्यत्वसङ्गात्यैव ग्रहणौचित्यात. उपसंहरति-इत्येवं परः कुमती पर शतानां गुणानां चैत्यशब्दनिर्देशप्रयुक्तानां प्रच्छादनानिहवात् पातकी दुरितवान् कांदिशीको भयद्रुतः सन् पृष्ठतः पुरतश्च दग्धां कांकांदिशं गच्छतु?, मिथ्याभिशङ्की न कुत्रापि गन्तुं समर्थ इति भावः । अत्र दग्धदिक्त्वेन पूर्वोत्तरपक्षद्वयाध्यवसानादतिशयोक्तिः ।। ४९ ॥
निचितार्येऽनुपपत्तिमाशङ्कच निराकरोतिवैयावृत्त्यमथैवमापतति वस्तुर्ये गुणस्थानके यस्माद्भक्तिरभङ्गरा भगवतां तत्रापि पूजाविधी सत्यं दर्शनलक्षणेऽत्र विदितेऽनन्तानुबन्धिव्ययानो हानि त्वयि निर्मलां धियमिव प्रेक्षामहे
कामपि ॥ १०॥ व्याख्या-'वैयावृत्यम्' इति-अयैवं चैत्यभक्तेवयावृत्त्यत्वे वः युष्माकं तुर्ये चतुर्थे गुणस्थानके वैयावृत्यं आपतति प्रसज्यते यस्मात्तत्र भगवत्तामर्हता पूजाविधी विहितार्चनेऽभङ्गरा अभङ्गव्याप्या भक्तिर्वर्त्तते, सत्यमित्योङ्गीकारे । अत्र चतुर्थ- 1
