________________
mmmmmmm
प्रतिमा टीका-'सन्तन्त्रोक्त' इति-सत्तन्त्रे सच्छास्ने उक्तः पूजापूर्वापरागीभूतो “दहतिगअहिंगम पणगं" इत्यादिनाभिहितो
है स्वोपज्ञ शतकम् दशत्रिकादिविधिस्तस्मिन् विषये, सूत्रं च अर्थश्च मुद्रा च क्रिया च तल्लक्षणेषु योगेषु प्रणिधानतो ध्यानतो हि निश्चितं
दृत्तिः ॥११॥ अयं द्रव्यस्तवः भावयज्ञः स्यात् , अभ्युदयनिःश्रेयसहेतुयज्ञरूपत्वात् , यदाह-" एतदिह भावयज्ञः सद्गृहिणो जन्मफल-श्लो.३४
मिदं परमं । अभ्युदयाविच्छित्या नियमादपवर्गतरुवीज" इति हि निश्चितं, अत्र द्रव्यस्त जिनविरहमयुक्तः तद्विनया संपत्तिरूपा है या भावापचद्विनिवारणोचितो गुणो यत्र, तादृशेऽपि या हिंसामतिः सा खलु मूढानां विपर्यस्तानां जन्मोदधौ संसारसमुद्रे मज्जता
गले महती शिला,-मजतां हि पापानां गले शिलारोप उचित एवेति सममलङ्कारः। 'समं योग्यतया योगो यदि संभावितः कचित्' इति काव्यप्रकाशकारः । इदं पुनरत्र विचारणीयं भावोपपदस्तवशब्द इव भावोपपदो यज्ञशब्दश्चारित्रमेवाचष्ट इति कथं द्रव्यस्तवे भावयज्ञपदप्रवृत्तिः ? द्रव्यस्तवशब्दस्येव द्रव्ययज्ञपदस्यैव प्रवृत्तेरौचित्यात्, अथ यज्ञशब्दो लौकिकयागे मसिद्ध इति, तद् व्यावर्त्तनेन भावापदयोगः प्रकृते प्रवर्तयिष्यते, तर्हि स्तवशब्दोऽपि स्तुतिमात्रे प्रवृत्तो भावशब्दयोगेन प्रवर्णतां, "संतगुणुकित्तणाभावे "त्ति नियुक्तिस्वरसादगुणवत्तया ज्ञानजनकव्यापारमात्रे शक्तं स्तवपदं भावपदयोगआज्ञापत्तिपत्तिरूपे विशेषे एव पर्यवसायतीति तत्कारणे द्रव्यस्तवपदप्रवृत्तिरेव युक्तेति चेत् तर्हि, महाजयं जयई जन्नमिटुं' इत्याद्यागमात् भावयज्ञपदस्यागमे चारित्र एव प्रसिद्धेर्द्रव्यस्तवे द्रव्ययज्ञपदप्रवृत्तेरेवौचित्यमिति चेत् , देवतोद्देश्यकत्यागे यागशब्दस्य प्रयोगपाचुर्यात् , भावपदोपसंदानेन वीतरागदेवतोपस्थितेर्वीतरागपूजायां तत्प्रवृत्तिपर्यवसानमिति तु युक्तं ! आह च-" देवोद्देशेनैतद्गृहिणां कर्त्तव्यमित्यलं शुद्धः। अनिदानः खलु भावः स्वाशय इति गीयते तद्" इति ॥ देवतोद्देशेन त्यागश्च निश्चयत
1211१११।।