________________
प्रतिमा।
| चिय, एसा परिभावणीयमिणं ॥" अतएव स्नानेऽपि साधो धिकारस्तस्य देवपूजाङ्गत्वात्प्रधानाधिकारिण एव चाङ्गेऽधिकारो स्वोपज्ञ शतकम् - न खतन्त्रोऽङ्गत्वमङ्ग प्रसङ्गात , इति युक्तं पश्यामः । असदारंभनिवृत्तिफलत्वं च द्रव्यस्तवस्य चारित्रमोहक्षयोपशमजननद्वारा || वृत्तिः ॥९२॥ फलतः शुभयोगरूपतया स्वरूपतश्चात एव ततोऽनारम्भिकी क्रिया, शुभयोगे प्रमत्तसंयतस्यानारंभकतायाः प्रज्ञप्तौ दर्शितत्वादा
श्लो.३० र्थेनातिदेशेन देशविरतेऽपि तल्लाभात् । तथा च प्रज्ञप्तिसूत्रं-"जीवाणं भंते ! किं आयारंभा परारंभा तदुभयारंभा अणारंभा', गो० ! अत्येगइया जीवा आयारंभा वि परारंभावि तदुभयारंभावि णो अणारंभा, अत्येगइया जीवा नो आयारंभा नो परारंभा नो तदुभयारंभा अणारंभा । से केणढणं भंते ! एवं वुच्चइ-अत्यंगइया जीवा आयारंभावि? एवं पडिउच्चारयव्वं । गो! जीवा दुविहा पं०, तं० संसारसमावण्णगाय असंसारसमावण्णगा य, तत्थ णं जे ते असंसारसमावण्णगा ते णं सिद्धा, सिद्धा। णं णो आयारंभा जाव अणारंभा । तत्थणं जे ते संसारसमावण्णगा ते दुविहा पं०, तं० संजयाय असंजयाय, तत्थ
णं जे ते संजया ते दुविया पं०, तं०-पमत्तसंजया य अपमत्तसंजया य, तत्थणं जे ते अपमत्तसंजया ते णं । णो आयारंभा णो परारंभा जाव अणारंभा । तत्थणं जे ते पमत्तसंजया
ते सुई जोगं पडुच्च णो आयारंभा णो परारंभा जाच अणारंभा। अमुई जोगं पडुच्च आयारंभावि जाव णो अणारंभा, तत्थणं जेते असंजया ते अविरइं पडुच्च आयारंभावि जाव णो अणारंभा इति । व्याख्या-'मुहं जोगं पडुच्च' चि शुभयोगः-उपयुक्ततया प्रत्युपेक्षणादिकरणं, अशुभयोगस्तु तदेवानुपयुक्ततया, आह च,-"पुढवी आऊक्काए, तेऊवाउवणस्सइतसाणं, पडिळेहणापमचो,
१ भ० श. १०१
