________________
प्रतिमा
विनानुपपत्तेरतिदेशेन स्वेच्छया ग्रहणे श्रमणलिङ्गस्यापि श्राद्धेन ग्रहणप्रसङ्गात् दृश्यत एव केषाञ्चित् श्राद्धाना भिक्षाग्रहणा - दिकं यतिव्रतमतिदेशप्राप्तमिति चेत्, दृश्यते तद्रष्टव्यमुखानां नतु मार्गवर्त्तिनां, अनुचितमवृत्तेर्महाबन्धहेतुत्वाद्भिक्षुशब्द॥ ८४ ॥ ॥ प्रवृत्तिनिबन्धनस्य श्राद्धेऽनुपपत्तेरानन्दादिभिरनादरणात् । अम्बडस्य तु परित्रालिङ्गत्वेन भिक्षाया [यां] अनौचित्याभावात्,
शतकम्.
ततः श्राद्धधर्मवद् द्रव्यस्तवस्य नानुपदेश्यता, अप्रतिषेधानुमत्याक्षेपपरिहारयोरुभयत्र तुल्ययोगक्षेमत्वात् यतिधर्मानभिधानात् प्रागनभिधानस्याप्युभयत्र तथात्वात्, यतिधर्मस्य प्रागभिधाने श्रोतुस्तदशक्तत्वे ज्ञाते तं प्रति श्राद्धधर्मप्ररूपणं यथावसरसङ्गत्या भावस्तवस्य प्रागभिधाने तदशक्ति प्रकाशकं प्रत्येव द्रव्यस्ववाभिधानमिति क्रमस्यैव रूढवात्वादत एव 'गृहपतिबन्दिग्रहविमोक्षणन्याय' सूत्रसिद्धस्तदिदमाह, सौत्रस्य सूत्रसिद्धस्य क्रमस्योल्लङ्घनात् उल्लङ्घनमाश्रित्य तुरितिनिश्चये, दोष घटना दोषसङ्गतिः सदृशी तुल्या, क्रममा उपदेशे तु न कोऽपि दोष इति, अव्युत्पन्नं प्रति क्रमविरुद्धोपदेशे सुकररुचेरुत्कटत्वेनाप्रतिषेधानुमतिः प्रसङ्ग दोषावहा, सम्यग्दृष्टिं प्रति तु यथायोग्योपदेशेऽपि न दोषः इति तु व्यवहारादिग्रन्थार्णव संप्लवव्यसनिनां प्रसिद्धः पन्थाः, तत्चस्मात्कारणात् सम्यगवैपरीत्येन विधिभक्तिपूर्वमुचितस्य द्रव्यस्तवस्य स्थापने उपदेशे जाताऽप्रतिभाख्यनिग्रहस्थानस्य लुम्पकस्य मुखम्लानिं विनाऽपरं दूषणं वयं न विद्मो न जानीमः । विनोक्तिरलङ्कारः ॥ २५ ॥
द्रव्यस्तवे हिंसानुमतेर्यावद्विशेषाभावात् - सामान्याभाव इत्यनुशास्ति —
१ तद्द्रष्टव्यं मूर्खानां, इत्यपिकाचित्.
२ त्वज्ञाने, इति पाठान्तरम्.
स्वोपज्ञ वृत्ति.
श्लो. २५
८४ ॥