________________
प्रतिमा | अणुमच्चिय अप्पडिसेहाओ तं न ज्जुत्ती एत्ती, तथा ओसरणे बलिमाई भरहाईण न निवारियं तेण । जह तेसिं चिय कामा शतकम्. सल्लविसाईहिं णाएहिं ति " ॥ १ ॥ एवं च तीर्थेशानुमते द्रव्यस्तवे पराननुमतेर्द्विषाननुमोदनात् किं स्यान्न किञ्चिदित्यर्थः, इदमेव प्रतिवस्तूपमया द्रढयति - चेद् यदि ज्वरिणां सिता शर्करा नेष्टा नाभिमता तत्किं माधुर्य स्वभावसिद्धं मधुरतागुणमुन्मुञ्चति, नैवोन्मुञ्चति, तद्वद्भगवदनुमतस्य द्रव्यस्तवस्यान्यद्वेषमात्रान्नासुन्दरत्वमिति गर्भार्थः ॥ २२ ॥
॥ ८० ॥ ६
स्वोपज्ञ
वृत्तिः
श्लो. २३
यत्यनुमोद्यत्वमेव द्रव्यस्तवस्य सूत्रनीत्या स्थापयन् परमाक्षिपति
साधूनां वचनं च चैत्यनमनश्लाघार्चनोद्देशतः, कायोत्सर्गविधायकं ह्यनुमतिं द्रव्यस्तवस्याह यत् । तत्किं लुम्पक ! लुम्पतस्तव भयं दुःखौघहालाहलज्वालाजालमये भवाहिवदने पातेन नोत्पद्यते ॥२३॥ व्याख्या- 'साधूनामित्यादिना' साधूनां परमार्थतश्चारित्रवतां चैत्यनमनश्लाघार्चनोद्देशतः चैत्यवंद्यनाद्युद्देशेन कायोत्सर्गविधायक कायोत्सर्गकरणप्रतिज्ञापादकं हि निश्चितं वचनं द्रव्यस्तवस्य यत् अनुमतिमनुमोदनमाह, - हे लुम्पक ! तद्वचनं लुम्पतस्तव भवाहिवदने | संसारभुजगवक्त्रक्रोडे पातेन कृत्वा भयं नोत्पद्यतेऽयुक्तमेतत्तवेति व्यङ्ग्यं । भवाहिवदने किंभूते ? दुःखौघ एव हालाहलं तस्य यत् | ज्वालाजालं विभावसुव्याप्तिरूपं तन्मये । सूत्रं चेदं स्पष्टमेव - 'अरिहंत चेइआणमित्यादि', अस्यार्थः- अर्हतां भावाईतां चैत्यानि चित्तसमाधिजनकानि प्रतिमालक्षणानि अर्हचैत्यानि तेषां वन्दनादिप्रत्ययं कायोत्सर्गं करोमीति संबन्धः । कायोत्सर्गः स्थानमनध्यानं विना क्रियान्तरत्यागस्तं करोमि, । किं निमित्तमित्याह, ' वंदणवत्तियाए ' इत्यादिवन्दनं प्रशस्तमनोवाक्कायमदृचिस्तत्प्रत्ययं तन्निमित्तं, यादृग्वन्दनात्पुण्यं स्यात्तादृक्कायोत्सर्गादपि मे भवत्वित्यर्थः । ' बत्तिआएत्ति '
॥ ८० ॥