________________
॥ ४८७ ॥
॥ १ ॥" तथा
"जे ग्वल विसरिसकप्पा संघयणधियादिकारणं पप्प। णवमन्त्रण यही अप्पाण मन्नई तेहिं ॥ २ ॥ सव्वेऽवि जिणाणाएं जहाविष्टि कम्मग्ववण अाए । विहरति उज्जया खलु सम्मं अभिजाई एवं ॥ ३ ॥ " ति यदिवा तदेव लाघनमित्य सर्वतो द्रव्यादिना सर्वात्मना नामादिना सम्यक्त्वमेव सम्यभिजानीयात् तीर्थकर गणधरोपदेशात् सम्यक्कुर्यादिति तात्पर्यार्थः । एतच्च नाशक्यानुष्टानं ज्वरहरतक्षकचूडा लङ्काररत्नोपदेशवद्भवतः केवलमुपन्यस्यते, अपि त्वन्यैर्बहुभिश्चिरकालमा सेवितमित्येतद्दर्शयितुमाह- 'एवम्' इत्यचेलतया पितानां दादिस्पर्शानथिमहमानानां तेषां महावीराणां सकललोक चमत्कृतिकारिणां 'चिररात्र' प्रभूतकालं यावज्जीवमित्यर्थः, तदेव विशेषतो दर्शयति- 'पूर्वाणि प्रभूतानि वर्षाणि 'रीयमाणानां संयमानुष्ठानेन गच्छत, पूर्वस्य तु परिमाणं वर्षाणां सप्ततिः कोटिलक्षाः पटपञ्चाशच्च कोटिसहस्राः तथा प्रभूतानि वर्षाणि रीयमाणानां तत्र नाभेयादारम्य शीतलं दशमतीर्थकरं यावत्पूर्वसङख्यामद्भावात् पूर्वाणीत्युक्तं ततः आरतः श्रेयांसादारभ्य वर्षसंख्याप्रवृत्तेवर्षाणीत्युक्तमिति, तथा 'द्रव्याणां' अध्यानां मुक्तिगमनयोग्यानां 'पश्य' अवधारय यत्तृणस्पर्शादिकं पूर्वमभिहितं तदधिसोढव्यमिति सम्यकरणेन स्पर्शात्तसहनं कृतमेतदवगच्छेति ॥ एतच्चाधिसहमानानां यत्स्यात्तदाह
"
आगयपन्नाणाणं किसा बाहवो भवनि पयणुए य मंससोणिए विस्सेणि कट्टु परिन्नाय, एस तिष्णे मुत्ते विरए वियाहिए तिबेमि ।। सू० १८६ ।।
आगतं प्रज्ञानं पदार्थाविर्भावकं येषां ते तथा तेषामागतप्रज्ञानानां तपसा परीपहातिसहनेन च कृशा 'बाहवः' भुजा
܀܀܀܀܀
܀܀܀܀
॥। ४९७ ॥