________________
बीआचाराजवृत्तिः (शीलाका.
। ६२६ ॥
जाव अणासेविए नो ठाणं वा ३ चेइज्जा ३,६। अह पुणेवं जाणिजा पुरिसंतरकडे जाव सेविए पडिलेहित्ता पमन्जित्ता तओ संजयामेव चेहज्जा ७ । से भिक्खू वा २ से जं पुण उपस्सयं जाणिज्जा-अस्संजए भिक्खुपडियाए कहिए वा उक्कंबिए वा छन्ने वा
चूलिका-१
शय्यैष०१ लित्ते वा घढे वा मढे वा संमढे वा संपधूमिए वा तहप्पगारे उवस्सए अपुरिसंतरकडे जाव अणासेविए नो ठाणं वा सेज वा निसोहिं वा चइज्जा, अह पुण एवं जाणिज्जा
उद्देशका १ पुरिसंतरकडे जाव आसेविए पडिलेहित्ता २ तओ चेइज्जा ८॥ सू० ६४ ॥ स भिक्षुः 'उपाश्रय' वसतिमेषितु यद्यमिकाङ्क्षत्ततो ग्रामादिकमनुप्रविशेत , तत्र च प्रविश्य साधुयोग्यं प्रतिश्रयमन्वेषयेत् , तत्र च यदि साण्डादिकपाश्रयं जानीयात्ततस्तत्र स्थानादिकं न विदध्यादिति दर्शयति-सुगम, नवरं । 'स्थानं कायोत्सर्गः शय्या' संस्तारक: 'निषीथिका' स्वाध्यायभूमिः 'णो चेइज्जत्ति नो चेतयेत्-नो कुर्यादित्यर्थः॥ एतद्विपरीते तु प्रत्युपेक्ष्य स्थानादीनि कुर्यादिति ॥ साम्प्रतं प्रतिश्रयगतानुगमादिदोषान् विमणिषुगह-'स' भावभिक्षुर्यत्पुनरेवंभूतं प्रतिश्रयं जानीयात् , तद्यथा-'अस्सिपडियाए'त्ति एतत्प्रतिज्ञया एतान् साधुन् प्रतिज्ञाय-उद्दिश्य प्राण्युपमर्दैन साधुप्रतिश्रयं कश्चिच्छाद्धः कुर्यादिति । एतदेव दर्शयति-एक साधर्मिकं 'साधुम्' अर्हत्प्रणीतधर्मानुष्ठायिनं सम्याहिश्य-प्रतिज्ञाय प्राणिनः 'समारभ्य' प्रतिश्रयार्थमुपमर्च प्रतिश्रयं कुर्यात , तथा तमेव साधु सम्यगुद्दिश्य 'क्रोतं'
B॥ ६२६ ॥ मन्येनावाप्तं, तथा 'पामिच्छति अन्यस्मादुच्छिन्नं गृहीतम् 'आच्छेद्यमिति भृत्यादेवलादाच्छिद्य गृहीतम् 'अनिसृष्टं'