________________
श्रतस्कं०२ चूलिका पिण्डे . . उद्देशका
पहरिते 'अल्पावश्याये' अवश्याय उदकसूक्ष्मतुषारः, अल्पोदके, तथा 'अल्पोत्तिङ्गपनकदगमृत्तिकामकटबोआचा नवृत्तिः
सन्तानके' तत्रोत्तिङ्गस्तृणाग्रउदकबिन्दुः, । भुञ्जीतेत्युत्तरक्रियया सम्बन्धः ) पनक:-उल्लीविशेषः, उदकप्रधाना भोलावा.)
मृत्तिका उदकमृत्तिकेति, मकट:-सूक्ष्मजीव विशेषस्तेषां मन्तानः, यदिवा मर्कटकसन्तान:-कोलियकः तदेवमण्डादिदोषरहिते आरामादिके स्थण्डिले गत्वा प्रारगृहीताहारस्य यत्संसक्तं तद् 'विविच्य विविच्य' त्यक्त्वा त्यक्त्वा, क्रियाऽभ्यावृत्त्याऽशुद्धस्य परित्यागनिःशेषतामाह, 'उन्मिश्रं वा' आगामुकसत्त्वसंवलितं सक्तुकादि ततः प्राणिनः 'विशोध्य विशोध्य' अपनीयापनीय 'तत:' तदनन्तरं शेष शुद्धं परिज्ञाय सम्पग्यत एव भुञ्जीन पिवेद्वा रागद्वेषविप्रमुक्तः सन्निति, उक्तञ्च-पायालीसेसणसंकडंमि गहणंमि जीव ! ण हु छलिओ। इहि जह न छलिजसि भुजतो रागदोसेहिं ॥१॥ रागेण सइंगालं दोसेण सधूमगं वियाणाहि । रागद्दोसविमुक्को भुजेजा निजरापेहो ॥२॥" यच्चाहारादिकं पातु मोक्तु वा न शक्नुयात्प्राचुर्यादशुद्धपृथक्करणासम्भवा । स भिक्षुः 'तद' आहार जात
मादायकान्तमपक्रामेत् , अपक्रम्य च तदाहारजातं 'परिष्ठापयेत्' त्यजेदिति सम्बन्धः, यत्र च परिष्ठापयेत्तद्दर्शयति18 'अहे शामथंडिलंसि वेति' 'अथ' आनन्तर्याः वाशब्द उत्तरापेक्षया विकन्यार्थः 'झामेति दग्धं तस्मिन् वा स्थण्डिलेऽस्थिराशौ वा किडो-लोहादिमलस्तद्राशौ वा तुषराशौ वा, गोमयराशौ वा, कियद्वा वक्ष्यते इत्युपसंहरति-अन्य
१द्वाचत्वारिंशदेषणासंकटे गहने जीव ! नव छलितः । इदानीं यथा न छल्यसे भुञ्जन रागद्वेषाभ्यां । तथा प्रवर्तस्व ) ॥ १॥ रागेण मानारं द्वषेण सधूमकं विजानीहि । रागद्वेषविमुक्तो भुजीत वा निर्जरापेक्षी ॥२॥
......
al॥६३६॥
