________________
܀܀܀܀܀܀܀܀
सम्य. ५ उद्देशका ४
व्यक्तस्यैकचरस्य दोषाः सततमाचार्यसमीपवर्तिनश्च गुणा इति । आचार्यसमीपवर्जिना च किं विधेयमित्याह-तस्यश्रीआचा
आचार्यस्य दृष्टिस्तदृष्टिस्तया सततं वर्तितव्यं हेयोपादेयाधु, यदिवा तस्मिन् संयमे दृष्टिस्तदृष्टिः, स एव वाऽऽगमो रावृत्तिः। दृष्टिस्तदृष्टिस्तया सर्वकार्येषु व्यवहव्यम् , तथा-तेनोक्ता सर्वसङगेभ्यो विरतिमुक्तिस्तया सदा यतितव्यम् , तथा (चीलाका
पुरस्करणं पुरस्कार:-सर्वकार्येष्वग्रतः स्थापनं, तस्य-आचार्यस्य पुरस्कारस्तत्पुरस्कारस्तस्मिन्-तद्विषये यतितव्यम् , तथा ॥४२८॥ तस्य संज्ञा तत्संत्रा-तज्ज्ञानं तद्वस्तित्संज्ञी सर्वकार्येषु स्यात् , न स्वमतिविरचनया कार्य विदध्यात्, तथा तस्य-गुरो
निवेशनं-स्थानं यस्यासौ तन्निवेशनः, सदागुरुकुलवासी स्यादिति भावः । तत्र गुरुकुले निवसन् किम्भूतः स्यादित्याहयतमानो-यतनया विहरणशीलो विहारी स्यात् , यतमानः प्राण्युपमर्दनमकुर्वन् प्रत्युपेक्षणादिकाः क्रियाः कुर्यादिति, किं च-चित्तम्-आचार्यामिप्रायस्तेन निपतितु-क्रियायां प्रवर्तितु शीलमस्येति चित्तनिपाती सदा स्यादिति, तथा गुरोः क्वचिद्गतस्य पन्थानं निर्यातु-प्रलोकितु शीलमस्येति पथनिर्यायी, उपलक्षण चैतत् तेन सुषुप्सोः संस्तारकप्रलोकी बुभुक्षोराहारान्वेषीत्यादिना गुरोशराधकः सदा स्यात् , किं च-परिः-समन्तात् गुरोरवग्रहात् पुरतः पृष्ठतो वाऽवस्थानासदा कार्यमृते बाह्यः स्याद्, एतस्माच्च सूत्रात्त्रयः ईयों द्देशका निर्गता इति । किं च-क्वचित्कार्यादौ गुदिना प्रेषितः सन् दृष्ट्वा प्राणिनो युगमात्रदृष्टिस्तदुपधातं परिहरन् गच्छेत् । किं च-..
से अभिक्कममाणे पडिक्कममाणे संकुचमाणे पसारेमाणे विणिवद्रमाणे संपलिजमाणे, एगया गुणसमियस्स रीयओ कायसंफ़ासं समणुचिन्ना एगतिया पाणा उद्दायंति, इह- .
