________________
र वर्मरुव्य
ज्ञाताधर्मकथाङ्गम
॥२७०॥
रन्नो भवणंसि दोवती देवी जारिसिया दिट्ठपुव्वा यावि होत्था, तते णं कण्हे वासुदेवे कच्छुल्लं एवं वयासी-तुब्भं चेव णं देवाणुप्पिया! एवं पुवकम्म, तते णं से कच्छुल्लनारए कण्हेणं वासुदेवेणं एवं वुत्ते समाणे उप्पयणि विज्जं आवाहेति २ जामेव दिसि पाउन्भूए तामेव दिसिं पिडिगए ४।
तते णं से कण्हे वासुदेवे दूयं सद्दावेइ २ एवं वयासी-गच्छह णं तुमं देवाणुप्पिया! हस्थिणाउरं पंडुस्स रन्नो एयमढे निवेदेहि-एवं खलु देवाणुप्पिया! धायइसंडे दीवे पुरच्छिमद्धे अवरकंकाए रायहाणीए पउमणाभभवणंसि दोवतीए देवीए पउत्ती उवलद्धा, तं गच्छंतु पंच पंडवा चाउरंगिणीए सेणाए सद्धि संपरिवुडा पुरत्थिमवेयालीए ममं पडिवालेमाणा चिटुंतु, तते णं से दूए जाव भणति, पडिवालेमाणा चिट्ठह, तेवि जाव चिटुंति, तते णं से कण्हे वासुदेवे कोडुंबियपुरिसे सद्दावेइ २त्ता एवं वयासी-गच्छह णं तुब्भे देवाणुप्पिया! सन्नाहियं भेरिं ताडेह, तेवि तालेंति, तते णं तीसे सण्णाहियाए भेरीए सद्धं सोच्चा समुद्दविजय-पामोक्खा दसदसारा जाव छप्पण्णं बलवयसाहस्सीओ सन्नद्धबद्ध जाव गहियाउहपहरणा अप्पेगतिया हयगया गयगया जाव वग्गुरापरिक्खित्ता जेणेव सभा सुधम्मा जेणेव कण्हे वासुदेवे तेणेव उपागच्छंति २ करयल जाव वद्धावेंति ५।
तते णं कण्हे वासुदेवे हत्थिखंधवरगए सकोरेंट-मल्लदामेणं छत्तेणं धरिज्जमाणेणं सेयवरचामराहिं अद्धव्वमाणीहिं हयगयरह-पवरतरजोह-कलियाए चाउरंगिणीए सेणाए सद्धिं संपरिवुडे महया भड-चडगर-पहकरेणं बारवती णयरी मझमज्झेणं णिग्गच्छति, जेणेव पुत्थिमवेयाली तेणेव उवागच्छति २ पंचहि पंडवेहिं सद्धि एगयओ मिलइ २ खंधावारणिवेसं करेति २ पोसहसालं अणुपविसति २ सुट्ठियं देवं मणसि करेमाणे २ चिट्ठति, तते णं कण्हस्स वासुदेवस्स अट्ठमभत्तंसि परिणममाणंसि सुट्ठिओ आगतो, भण देवाणुप्पिया! जंमए कायव्वं, तते णं से कण्हे वासुदेवे सुट्ठियं एवं वयासी-एवं खलु देवाणुप्पिया! दोवती देवी जाव पउमनाभस्स भवणंसि साहरिया तण्णं तुम देवाणुप्पिया मम पंचहि पंडवेहिं सद्धि अप्पछट्ठस्स छह रहाणं लवणसमुद्दे मग्गं वियरेहि जण्णं अहं अमरकंका-रायहाणी दोवतीए कूवं गच्छामि, तते णं से सुट्टिए देवे कण्हं वासुदेवं एवं वयासी-किण्हं देवाणुप्पिया! जहा चेव पउमणाभस्स रन्नो पुव्वसंगतिएणं देवेणं दोवती जाव संहरिया तहा चेव दोवतिं देवि धायती-संडाओ दीवाओ भारहाओ जाव हत्थिणापुरं साहरामि, उदाहु पउमणाभं रायं सपुरबलवाहणं लवणसमुद्दे पक्खिवामि?, तते णं कण्हे वासुदेवे सुट्टियं देवं एवं वयासी-मा णं तुमं देवाणुप्पिया ! जाव साहराहि तुम णं देवाणुप्पिया! लवणसमुद्दे अप्पछट्ठस्स छण्हं रहाणं मग्गं वियराहि, सयमेव णं अहं दोवतीए कूवं गच्छामि।
॥२०॥