________________
१५ नन्दीफल
बाताधर्म
॥२६६ ॥
सू. १११
समरसंपराएसु' समरसङ्ग्रामेष्वित्यर्थः, 'दसणरए समंतओ कलहं सदक्खिणं' सदानमित्यर्थ, 'अणुगवेसमाणे असमाहिकरे को दसारवरवीरपुरिसतेलोक्कबलवगाणं आमंतेऊणं तं भगवति एक्कमणि गमणत्थं उप्पइओ गगणतलमभिलंघयंतो छ
भागामागरनगरखेडकब्बडमडंवदोणमुहपट्टणसंबाहसहस्समंडियं थिमियमेइणीयं णिब्भरजनपदं वसुहं ओलोयंतो रम्मं हत्थिणपुरं उवागए'२। कथाङ्गम् A 'असंजयं अविरयं अप्पडिहयपच्चक्खायपावकम्मेत्तिकट्ट' असंयत: संयमरहितत्वात् अविरतो विशेषतस्तपस्यरतत्वात् न प्रतिहतानि-न प्रतिषेधितानि
अतीतकालकृतानि निन्दनत: न प्रत्याख्यातानि च भविष्यत्कालभावीनि पापकर्माणि-प्राणातिपातादिक्रिया येन अथवा न प्रतिहतानि ईसागरोपमकोटीकोट्यन्तःप्रवेशनेन सम्यक्त्वलाभत: न च प्रत्याख्यातानि सागरोपमकोटीकोट्या: सङ्ख्यातसागरोपमैयूँनताकरणेन सर्वविरतिलाभत: पापकर्माणि-ज्ञानावरणादीनि येन स तथेति पदत्रयस्य कर्मधारय: ३ ॥सूत्र १२८ ॥
तते णं तस्स कच्छुल्ल-णारयस्स इमेयारूवे अब्भत्थिए चिंतिए पत्थिए मणोगए संकप्पे समुष्पज्जित्था अहो णं दोवती देवी रूवेणं य जोव्वणेण य लावण्णेण य पंचर्हि पंडवेहि अणुबद्धा समाणी ममं णो आढाति णो परियाणइ णो अब्भुढेइ नो पज्जुवासइ, तं सेयं खलु मम दोवतीए देवीए विप्पियं करित्तएतिकट्ट एवं संपेहेति २ पंडुयरायं आपुच्छइ २ उप्पयणि विज्ज आवाहेति २ ताए उक्किट्ठाए जाव विज्जाहरगईए लवणसमुदं मझमझेणं पुरत्थाभिमुहे वीइवतिउं पयत्ते यावि होत्था १।।
तेणं कालेणं तेणं समएणं धायइसंडे दीवे पुरथिमद्ध-दाहिण-भरहवासे अवरकंका णामं रायहाणी होत्था तते णं अमरकंकाए रायहाणीए पउमणाभे णामं राया होत्था महया हिमवंतमहंत मलयमंदिर महिंद सारे वण्णओ, तस्स णं पउमनाभस्स रन्नो सत्ता देवीसयाति ओरोहे होत्था, तस्स णं पउमनाभस्स रण्णो सुनाभे नाम पुत्ते जुवराया यावि होत्था, तते णं से पउमणाभे राया अंतो अंतेउरंसि ओरोहसंपरिवुडे सिंहासणवरगए विहरति, तए णं से कच्छुल्लणारए जेणेव अमरकंका रायहाणी जेणेव पउमनाहस्स भवणे तेणेव उवागच्छति २ पउमनाभस्स रन्नो भवणंसि झत्तिं वेगेणं समोवइए, तते णं से पउमनाभे राया कच्छुल्लं नारयं एज्जमाणं पासति २ आसणातो अब्भुट्ठति २ अग्घेणं जाव आसणेणं उवणिमंतेति, तए णं से कच्छुल्लनारए उदयपरिफोसियाए दब्भोवरि-पच्चत्थुयाते भिसियाए निसियाइ २ पउमनाभं रायं रज्जे य रट्टे य कोसे य कोट्ठागारे य बले य वाहणे य पुरे य अंतेउरे य कुसलोदंतं आपुच्छइ तते णं से पुउमनाभे राया णियगओरोहे जायविम्हए कच्छुल्लणारयं एवं वयासी-देवाणुप्पिया! बहूणि गामाणि जाव गेहाति अणुपविससि, तं अत्थि याइं ते कहिंचि देवाणुप्पिया! परिसए ओरोहे दिट्ठपुव्वे जारिसए णं मम ओरोहे? २ ।
॥६६॥