________________
নিৰি
चन्द्रप्रभस्वामि चरित्रम्
॥२६३॥
दुनियाणि दिणाणि म्हे. नाह ! नेवा गडणा। पीडिया न गया मोकन, या वि सिविणे विह।। ३५५ ।। तो अम्हाण पुण्णेहि, उत्पन्नो सितक पह। रक्ख रक्ख तओ नाद . ओ विचलिओ मिजं । ३४६ ।। ईय विण्ण तो लोएहि, उवयारी मयं ७ मो। सुप्पसण्णो भवेऊण, भाग: महर गिरं ॥ ३४७ ।। भो ! भो ! लोया ! ममाणाए, वट्टिम्मह जइ तुम । ता न भेयव मेयाओ कमओ वि तओ खलु ।। ३४ः । धम्मेण वट्टियव्वं च, पालणीओ तहा नओ। न कूरज्झवसाएणं, कायन्या चंचणा मिहो ॥ ३४६ ॥ गिण्हित्ता एयमाएसं, चकिणो तस्स ते जणा । जहोत्ताए सुरीईए, बदति भयवजिया ।। ३५० ।। अण्णायकारीस बीओ, राया चक्किपभावओ। न पहवेइ लोयाणं, काउं किवि दण्णयं ॥ ३५१ ।। किं तु ते उप्पछालेइ, अठेव मंडलेसरे । खिवंति ते विधाडीओ, लोयाणं निच्चयं पि हु ॥ ३५२ ।। जं जं उवजियं तेहिं, लोएहि कट्टओ वि हु । तं तं सव्यं वि अट्रेहि, तेहिं घिप्पिजए. चला ॥ ३५३ ॥ नट्ठा एगाओ ठाणाओ, जंति ठाणे दुईअए । तत्थ वि तं जणं कुरा, धाडीए निहणंति ते ॥ ३५४ ॥ तो पुणो वि ते लोआ, आगम्म चक्कवट्टिणं । विण्णवंति वयं देव !, तद्धाडीए विसुत्तिया ॥ ३५५ ।। दिक्खाडेहि तओ दुग्गट्ठाणं तं किं पि जन्थ उ । अट्ठाणं तेसि धाडीए, न पीडिज्जामहे वयं ॥ ३५६ ।। तओ चक्की पयंपेइ, दंसेमि दुग्गमुच्चयं । दुट्ठाणं तेसि नामं पि, जत्थ न नजए वि हु॥ ३५७ ।। अत्थेगो पवओ उच्चो, अग्गिज्झो धाडिवज्जिओ । न विणा वाहणं तत्थ, सकए गमिउं परं ।। ३५८ ।।
