________________
स्वामि
द्वितीयः परिच्छेदः
चरित्रम्
॥२४५॥
इन्द्रादिविहितजन्मोत्सवः।
ता दिजउ ममाएसो, किं करोमि सईपिया ! १।पहावा ते न मे किं पि, असज्झं भुवणत्तए ॥ १३ ॥ तओ मणसमाहाणं, काऊणं विबुहाहियो । ओहिनाणेण विनाय, अट्ठमजिणजम्मणो॥६४॥ संजाओ तक्खणा चेव, रोमंचंचियविग्गहो । विणएण समुट्टित्ता, सो सिंहासणओ तओ ॥ ५॥ जिणंदाभिमुहं गच्चा, पयसत्तट्ठयं हरी । एगसाडोत्तरासंगो, णिडालघडियंजली ॥१६॥ नमोत्थुणं अरिहंतस्स इच्चाईहिं पएहिं सो। सासएहिं सुभत्तीए, थुणेइ अट्ठमं जिणं ॥ १७ ॥ पुणो सिंहासणासीणो, पडिहारं स भासए । धी पेच्छ केरिसं पावं, अजुत्तं चितियं मए ॥८॥ उप्पण्णो जंबुदीवस्स, खेत्ते भरहनामए । चंदाणणाइ पुरीए, अट्ठमो तित्थसामिओ॥६॥ आणवेइ तओ देवाणीकनाहं जहा तुवं । वाएहि सुघोसं घंटे, तेण एवं तओ कयं ॥ १०॥ वाइयाए सुघंटाए, घंटा वज्जंति अन्नया । महुरगाइणीपिट्टे, पक्खागायणिओ विव ॥ १०१॥ तओ भो भो सुरा! जाओ, भारहे तित्थनाहओ । ता तुम्हे एह सकस्स, पासे एवं स घोसए ॥ १०२॥ सुणिऊणित्ति तो देवा, समुभूयपमोयया। देवीवग्गेण संजुत्ता, आगया सक्कसन्निहिं ॥ १०३ ॥ तो सक्को पालयं नाम, तियसं आभिओगियं । विमाणं पालयं नाम, करेहि त्ति समाइसइ ॥ १०४॥ तो तेण देवसत्तीए, विमाणं निम्मियं खणा। पंचसयजोयणुच्चं, वित्थारे लक्खजोयणं ॥१०५॥ मेरुसिंगसमाणेण, हेमसिंहासणेण तं । सणाहं मज्झदेसंमि आणीयं सक्कसन्निहिं ॥१०६॥
॥२४॥
