________________
प्रथमा परिच्छेद
चन्द्रप्रमस्वामि चरित्रम् ॥१२॥
अजापुत्रका थान्तर्गता श्रीवजायुधकथा ।
श्रुत्वेति सात्त्विकाख्यानान्यानन्दमन्थराशयः । अजापुत्रो नरकाणां, स्थिति पप्रच्छ तान् पुनः॥१॥ आख्यन्नविदुरा बौद्धतापसाः स्वस्वकल्पितम् । यथा दृष्टाऽसंवादित्वादजासू भ्यमन्यत ॥ २॥ सोऽथ पप्रच्छ विनयाज्जैनाचार्यान् कृताञ्जलिः । राज्ञा दृष्टा यथा तेऽमी, कथितास्ते तथैव हि ॥३॥ ततः प्रत्ययितो राजा, त्रैलोक्यस्थितिवेदिषु । जैनाचार्येषु श्रद्धालुगु रुबुद्धिं ववन्ध सः॥४॥ पप्रच्छ च ततो धर्म, गुरुभ्यः श्रद्धया नृपः । मूलं धर्मस्य तेप्याख्यन्सम्यक्त्वं मोचसौख्यदम् ॥५॥ मृत्युसहाया विषया, नरकोपायास्तथा कषायाश्च । भवदासो गृहवासः, स्नेहः सुखगेहदायादः ॥६॥ आयुःसद्मनि वाल्ययौवनपरिणामत्रिभूमौ क्रमादज्ञानान्मदनाद्रुजश्च कुनयोन्मादव्यथावक्रयान् । गृहन् लोभवशान तं क्षणमहो! मृढः करोति क्वचिद्यस्मिन् लब्धपदस्थितिः कियदपि स्वीयो वृषः पोष्यते ॥७॥ उन्मीलन्ति यतः श्रियो न हि रुचिस्तस्मिन् सुधर्म क्वचित्प्रादुरष्यन्ति यतः सुखानि नियमात्तस्मिन्नदाने स्पृहा । क्लेशः स्याद्यत एव तत्र न गृहाबन्धे विरक्तिः परा, यस्मान्मृत्युरुपैति कुप्यति जडस्तस्मै न दुष्कर्मणे ॥ ८॥ कापुरुषो विषयसुखाभिमतिमुखात्स्वीकरोति दुःखानि । करभाधिरोहणोऽपि क्लमताम्यद्गात्रभङ्गार्तिः॥४॥ क्कन विषयो विषयाणां वचसामिव सत्कवेः परं पश्य । जितमनसि तेऽपि कुण्ठा दवदहना विगतसमिधीव ॥१०॥ क्रूरग्रहो हि विषयो नक्षत्रं किं न पीडयत्येष । न भविष्यति गुरुदर्शनमिह यदि बाढं न शस्तः स्यात् ॥११॥ संसारारम्भरतोप्यनधिगतज्ञानचरणभावोऽपि । सम्यक्त्ववशीभूतो वशयति सिद्धयङ्गना जीवः ॥ १२ ॥
रुपात कुप्यति जडल
नविषयो विषयाणांवाकरोति दुःखानि
॥१८२॥
