________________
उपदेश पदः महाग्रंथः
।। ७८२ ।।
लच्छी संखमेव कुललच्छी । णियरजजीवियं पिव मन्निजइ जा सयं रन्ना ।। १८ ।। णामेणं दमयंती तीए समं चित्तहारिणो विसए । जंति दिणा सेवंतस्स तस्स अप्पत्तविरहस्स ॥ १९ ॥ सा अन्नया य देवी सुहं पसुत्ता निसाए मज्झम्मि ।' कुंडलमाखंडलधणुहरुइरमालोयए सुमिणे ॥ २० ॥ एत्तो य कोरजीवो जिणपूयाकरणपरिणइवसेण । उवलद्धबोहिबीओ तग्गब्भत्तेण संजाओ ||२१|| पडिबुद्धा पइणी तक्खणेण सव्वं निवेयए सावि । भणइ पिए! तुह पुत्तो पवित्तगत्त धुवं होही ||२२|| जायम्मि तम्मि अम्हं कुलमुदही इंदुणो व्व उदयम्मिं । वित्थारमंणुत्तरमवणिगयणपरिपूरगं लहिही ।।२३।। ता मासाण णवण्हं गयाण थेवेण साइरेगाण । जाओ सुओ तणुप्पहसंभारविभूसियदिसोहो ||२४|| तयणंतरं च छिन्नेनाले निक्वणत्थमेयस्स । भूमीए खणिज्जंतीए उग्गओ रयणभरियनिही ||२५|| वित्ताए जम्ममहिमाए णाममेयस्स ठावियं पिउणा निहिकुंडलुत्ति जम्हा कुंडलनिहिदंसणं जायं ॥ २६ ॥ एवमणेगमहामहसहस्स उवजीवणेण वढतो । पत्तो जोव्वणमइसुंदराण तरुणीण हिययहरं ||२७|| सावि य कोरी मरिउं सावत्थीए कुणालविसयम्मि । सिरिसे - मही वो कंताए कंतिमइयाए ||२८|| मंदारमालियालाभ सुमिणसंसूइया सुहमुहुत्ते । धूयत्तणेण जाया विहिओ य महो कयं नामं ।। २९ ।। एसम्ह पुरंदरकुसुमदामसुमिणेण सूइया जाया । तम्हा पुरंदरजसा णामेण होउ तणयति ॥ ३० ॥ सावि घणपीणथणभारभंगुरं जोन्त्रणं परं पत्ता । तरुणजणुम्मायकरं वामहदइया मरगृहरं ||३१|| एत्तो य स निहिकुंडरायन्नसुओ गओवि तारुन्न । कुणइ इत्थीसु मणो सोहग्गमणोरमासुंपि ||३२|| जाओ जणे पवाओ जह एसो रूवजोव्वणजुओवि । अव्वो ! अच्छेरमिणं विसएसु न रजई जेण ||३३|| सो बालकालपरिचयगयासु अइनिक्कलासु सय
विषयाभ्यासाह रणे शुक
शुकीउत्त
रभवस्व
रूपयुतंचरित्रम्
।।७८२॥