________________
उपदेशपदा धेरुभयविशुद्धिः सूत्रार्थनिर्मलतारूपा यत् सम्पद्यते । इत्यस्मात् कारणादधिकतरः प्रयत्नस्तत्र कर्त्तव्य इति । अत एवाह नव्याख्या-1 महाग्रंथ मूककं मूकपुरुषतुल्यं कस्यचिदर्थस्थावाचकं केवलं व्याख्यानरहितं तत् सूत्रमिति न ततस्तात्त्विककार्यसिद्धिः, किं तु विधिः, म
तान्तरञ्चतव्याख्यानादेवेति ।।८५५।। अथार्थरूपमेव व्याचष्टे :
अत्यो वक्खाणंति य एगट्ठा एत्थ पुण विही एसो। मंडलिमाई भणिओ परिसुद्धी पुव्वसुरीहि ॥८५६॥ ॥७३२॥
___ अर्थो व्याख्यानमिति कावितौ शब्दी । अत्र व्याख्याने पुनर्विनिर्नोतिरेष वक्ष्यमाणो मण्डल्यादिर्भणितः परिशुद्धः । सकलदोषविकलः पूर्वसूरिभिर्भद्रबाहुस्वामिप्रभृतिभिः ॥८५६।। तमैव विधि दर्शयति;मंडलि णिसिज्ज अक्खा किइकम्मुस्सग्म वंदणं जे? । उवओगा संवेगो पसिणुत्तर संगयत्थ ति ॥८५७।।
'मण्डलीति' व्याख्यानमण्डलीभूमिप्रमार्जना, ततो निषद्या आसनरूपा आचार्यस्याक्षाणां च, किन्तु सा सविशेषोच्चा कर्तव्या । कृतिकर्म द्वादशावर्त्तवन्दनरूपं देयं व्याख्यात्र । तत उत्सर्गोऽनुयोगप्रस्थापनाय कायोत्सर्गः, वन्दनं तस्मिन्नेव । समये दातव्यं ज्येष्ठे इति । ज्येष्ठाय ज्येष्ठश्चह गृह्यते यश्चिन्तनिकां कारयति न तु पर्यायतः, श्रुतज्येष्ठस्यैव तदानी बहषकारित्वात् । तथोपयोगी व्याख्यायमानार्थावधानरूपः । संवेगो वैराग्यम तथा, प्रश्नोत्तरे-तत्र प्रश्नः श्रोतरनधिंगतार्थ
तुरनधिगताथ- ॥७३२।। पृच्छारूपः, उत्तरञ्च शिष्यपर्यनुयोगगर्तपातोत्तारकारिप्रतिवचनं गुरोः 1 कोदृशे प्रश्नोत्तरे इत्याह-संगतार्थे युक्तियुक्ते ने त्वप्रस्तुताभिधायितासूचके । इतिः व्याख्या विधिसमाप्त्यर्थः ।।८५७॥ अव मैतान्तरमाह;सौसविसेसे जाउ सुत्तत्थाइविहिणा व काऊण | वक्खाणिज्ज चउद्धा सुतपर्यत्थाइमैएण ॥८५८।।
