________________
उपदेशपद महाग्रंथ:
।। ६८६।।
कओ णाह ! मए तुज्झ विप्पियलवावि । अण्णाणकए पिययम ! नहु जुत्तो एरिसो दंडो || २३१|| कन्ने वेण केणवि सिद्धं तुह किंपि तं न याणामि । सद्दहसु मा वि सुमिणंतरेऽवि सीलस्स मालिणं ॥ २३२ ॥ सेा हो सा पणओ सा पडिवत्ती तयं सुहालवणं । एकपए चिय निग्घिण ! कह पम्हुट्टं तुहेयाणि ? || २३३ ।। खणरत्तखणविरत्ता नारी, पडिवन्नपालिणो पुरिसा । एसावि जणपसिद्धी विवरीया अञ्ज संजाया ॥ २३४ ।। हा ताय ! माय ! भाउय ! आसि अहं पाणवल्लहा तुम्ह । ता किं ण परित्तायह मरमाणि दुक्खमरणेण ॥ २३५ ।।
पीडावसाउ तीए तक्खणमाउलियमुयरमइलज्जं । चित्तम्मि वहंती जाणिऊण पसंवस्स सा समयं ।। २३६ ।। पच्चासन्नम्मि गया व गुम्मे सूलवेयणा जाया । कहवि पसूया किच्छेण वेयणाएवसाणम्मि ||२३७॥ चलणाणमंतराले देवकुमारोवमं सुयं नियइ । गहिया हरिसेण तहा तक्खणओ गुरुविसाएण ||२३८ || जहा । आवइगयंपि सुहयई तोसइ गुरुसोयमहियहिययपि । मरमाणंपि जियावइ अवच्चजम्मो जणं लाए ॥ २३९ ॥ भणइ सुजायं पुत्तय ! होञ्जसु दीहाउओ सुही सययं । वच्छ ! करेमि किमन्नं वद्धावणयं तुह अभग्गा ? | २४० ।। एत्थंतरम्मि पुत्तो तडफडतो णईतडाभिमुहं । लुढिउं लग्गो चलणेसु धरिय अह जंपिउं लग्गा ।। २४१ । । हाहा कयंत ! निग्विण ! तुट्ठो सि न एत्तिएण किं पाव ! । दाऊण पुत्तयं जं पुणोवि अवहरिउमारद्धो ? ।। २४२ || भयवइ ! इदेवि ! तुहं पडिया पाएसु दीणवयणा हं । पणयपियंकरि ! करुणं करेहि अवहीर मा एयं ।। २४३ || जइ जयइ जए सीलं जइ ता सीलं कलंकियं न मए । ता देव्वनाणनयणे ! कुण बालयपालणोवायं ॥ २४४ ॥ इय दीणं कंदंती कारुन्नगयाए सिंधुदेवीए । सोहणकरभुयलइया निरुया य क्या
शङ्खकलावतीनिदर्शनम् -
॥ ६८६॥