________________
अकरणनि
यमस्य सर्वविरतौ
16 वैशिष्ठयम्
उपदेशपदः । विशेषादेषोऽकरणनियमः प्रधानतर इति प्रकृतेन सम्बन्धः । इति प्राग्वत् । अत एकाशयभेदात् श्रेण्यां क्षपकणिनामि- महााग्रंथः
कायां "अणमिच्छमीससम्म" इत्यादिकर्मप्रकृतिक्षपणसिद्धायां ज्ञेयः सर्वत्रापि सर्वकर्मस्वपि तत्र तत्र गुणस्थानके क्षयमुपग- तेष्वेषोऽकरणनियमः, यत्क्षीणं तत् पुनर्न क्रियत इत्यर्थः । कर्मप्रकृतिक्षयक्रमश्चायं कर्मस्तक्शास्त्रप्रसिद्धो यथा-"अणमि
च्छमीससम्म अविरयसमाइ अप्पमत्तत्ता। सुरनरतिरिनिरयाउं निययभवे सच्चजीवाणं ॥१॥ सोलसअटेकेक छक्कक ॥६६६॥ खीणमनियट्टी। एवं सुहमसरागे खीणकसाए य सोलसगं ॥२॥ बातरि दुचरिमे तेरसचरिमे अजोमिणो खीणो।
| अडयालं पयडिसयं खविय जिणं नेव्वयं वंदे ॥३॥" ||७३०।।
एत्तो उ वीयरागो ण किंचिवि करेइ गरहणिज्जं तु । ता तत्तग्गइखवणाइकप्प मो एस विण्णेओ ।।७३१।। ___इतस्त्वित एव अकरणनियमात् प्रकृतरूपात्, बीतसमः क्षीणमोहादिषुणस्थानकवर्ती मुनिर्न नैव किश्चिदपि करोति जीवहिंसादि गर्हणीयं त्ववद्यरूपं देशोनपूर्वकोटीकालं जीवन्नपि । तत् तस्मात् तत्तद्गतेस्तस्या मते स्कतिर्यग्गतिरू
पायाः क्षपणादिविकल्पः, तत्र क्षपणं निर्मूलमुच्छेदः, स चानयारमिवृत्तिबादरगुणस्थाने प्रयोदशनामप्रकृतिक्षपणकाले PK सम्पद्यते । आदिशब्दात् पुनरनुदयरूपोऽनुबन्धव्यवच्छेदः । स च निवृत्तप्रकृतिमतद्वयप्रवेशानामद्याप्यप्राप्त क्षपक
श्रेणीनां शालिभद्रादीनां वाच्यः । (ग्रन्थ० ११०००) एषोऽकरणनियमो विज्ञेयः । अयमन भाव:-यथा नरकगस्यादिकर्मक्षयादिभिरनुदययोग्यतानीतं सन्न कदाचिदुदयमासादयति, तथाऽकरणनियमे संजाते न कदाचित् पापे प्रवृत्तिः प्राणिनामुपजायत इति ॥७३१।।
है।।६६६।।
