________________
एगो अप्पाहन्ने केवलए चेव बट्टती एत्थ । अंगारमद्दगो जह दवायरिओ सयाऽभव्वो ॥२५४।।
एको द्रव्यशब्दोऽप्राधान्येऽप्रधानभावे केवलके चैव प्रधानभावकारणभावांशविकले एव वर्तते । अत्रानयोर्द्रव्यशब्दयोर्मध्ये Kा दृष्टान्तमाह-अङ्गारमईको यथा द्रव्याचार्योऽभूत-भविष्यद्भावाचार्ययोग्यभावः सदा सर्वकालमभव्यो वक्ष्यमाणरूपः
Mel सन् ॥२५४।। ॥३५॥
XI अन्नो प्रण जोगत्ते चित्ते णयभेदओ मणेयव्वो। वेमाणिओववाउत्ति दव्वदेवो जहा साहू ॥२५५।।
____ अन्यः पुनर्द्रव्यशब्दो योग्यत्वे तत्पर्यायसमुचितभावरूपे चित्रे नानारूपे एकभविकबद्धायुष्काभिमुखनामगोत्रलक्षणे मयभेदतः संग्रहव्यवहारनयविशेषाद् मुणितव्यो बोद्धव्यः । यथोक्तं-"नामाइतियं दव्वट्टियस्स भावो स पजवनयस्स । संगहववहारा पढमगस्स सेसा उ इयरस्स ॥१॥" द्वितीयार्द्धस्यायमर्थः-संग्रहव्यवहारौ प्रथमकस्य द्रव्यास्तिकस्य प्रतिबद्धौ, शेषास्तु ऋजुसूत्रादय इतरस्य पर्यायास्तिकस्यायत्ता इति । एतदेव प्रयोगत आह-वैमानिकेषु देवेपूपपातो यस्य स तथेत्येवं कृत्वा द्रव्यदेवो यथा साधुर्मुनिर्देवत्वकारणभावापन्न इति । अन्यत्राप्युक्तम -"मिउपिंडो दव्वघडो सुसाबगो तह य दब्बसाहुत्ति । साहू य दव्वदेवो एमाइ सुए जओ भणियं ॥१॥" ॥२५५।।
इत्थं द्रव्यशब्दं द्व्यर्थमभिधाय यथायोग्यं योजयति;तत्थाभव्यादीणं गंठिगसत्ताणमप्पहाण ति । इयरेसि जोगताए भावाणाकारणत्तेण ॥२५६।। तत्र तयोर्द्रव्यशब्दयोर्मध्येऽभव्यादीनामभव्यसकृद्बन्धकादीनां ग्रन्थिकसत्त्वानां द्रव्यत आज्ञाभ्यासपराणामप्रधा
॥३५॥
