________________
॥३१॥
निरुविया तेण साहनेवत्था । नियपुरिसा सासमायारीदंसावणनिमित्तं ॥९७।। गंतूण जहा साहभत्तं पाणं उवस्सयाई
य । गिण्हंति य भासंति य जहा तहा तेहिं ववहरियं ॥९८॥ समणभडभाविएसु तेसु देसेसु एसणाईहिं । साहू & सुहं विहरिया तेणं ते भद्दया जाया ।।९९।। उदिण्णजोहाउलसिट्ठसेणो, स पत्थिवो निजयसत्तुसेणो । समंतओ 21
साहसुहप्पयारे, अकासि अंधे दमिले य घोरे ॥१०॥ स पुव्वजम्मोदरियत्तदोसं, सरित्तु दारेसु पुरस्स तत्तो । सत्ते करावेइ महंतचित्तो, भत्तं दवावेइ य भिच्छयाणं ।।१०१॥ जे तेसुं सत्तेसु करेंति तत्ति,, सगोरवं ते भणिया निवेणं । | तुम्हाण देताण जमुव्वरेइ, देजाह साहूण तमायरेणं ॥१०२॥ तं तुम्हसंतं जमिमेसि जोग्गं, न रायपिंडो त्ति ममच्चयं
तु । जं तस्स मोल्लं तमहं दलामि, मणोवियप्पोऽत्थ न कोइ कज्जो ॥१०३॥ ते देंति भत्तं तह पाणगं च पजत्तभा8 वेण मुणीण तेसिं । अन्नोऽवि जो कंदवियाइलोगो, निरूविओ सो नरनायगेणं ।।१०४।। जं जत्थ साहूण भवेइ जोग्गं,
तं सव्वमेएसि जहावओगं । तहा तहा सप्पणिहाणचित्ता, करेह मग्गेजह तस्स मोल्लं ।।१०५॥ एवं सुभिक्खे गरुयम्मि जाए,महागिरी अज्जसुहत्थिपासे । समागओ गामपुरागराईविहारमाणाएँ समायरंतो ॥१०६॥ भिक्खासरूवं सयलंपि नाउं, कओवओगेण मणेण सम्मं । सूरी सुहत्थी भणिओ किमेवं, निवस्स पिंडो तहऽणेसणिज्जो ॥१०७॥ निकारणं
॥३१७॥ घेप्पइ ?, सोवि आह, निवम्मि भत्तम्मि न भत्तिमंत्तो। को नाम ? अजो ! पउरत्तणेण, सव्वत्थ भिक्खं मुणिणो लहंति ।।१०८॥ सिस्साणुराएण निवारमेसो, जया सुहत्थी न करेइ ताव । माइत्ति नाऊण स भिन्नवासी, होउं विसंभोगपरो पयाओ ॥१०९।। यतः पठ्यते;-करिकप्पे सरिछंदे तुल्लचरित्ते विसिट्टतरए वा । साहहिं संथवं कुज्ज णाणीहिं चरि
