________________
श्रीउपदेशपदे
।। २४० ।।
॥१५३॥
वइरोत्तिय से नामं विहियं समणीण सेो वसे विहिओ । ताहे सेजायरमंदिरम्मि निहिओ तओ तत्थ जया बेडाणं रहाणं थणपाणमंडणाईयं । कीरइ तदा इमस्सा वि फासुएणं विहाणेणं ।। १५४ ।। एवं सेा संवढइ सव्वेसिमईव चित्तसंतासी । सूरी बाहिं विहरइ तं जणणी मग्गिउं लग्गा ।। १५५ || निक्खेवओ इमम्हं न समप्पामा दिणे दिसा उ । थणपाणं कारेई एवं जाओ तिवरिसेसा || १५६ ।। तत्थागयम्मि सूरिम्मि अह अन्नया सा विवायमारूढा । न समप्पंति जया तं ववहारो राउले जाओ ।। १५७ ।। पुट्ठो य धणगिरी दंडिएण सेो भणइ मे सहत्थेण । दिन्नो इमीए नवरं पुरं सुनंदाए पक्खम्मि ।। १५८ ।। रन्ना भणियं पुत्तं ममं पुरो ठाविऊण उल्लवह । जं सरइ तस्स एसो पडिवन्नमिमेहिं एयंति ।। १५९ ।। बालजणस्सुचियाई खेलावणयाइं णेगरूवाइं । गिण्हइ जणणी सिसुलोयलोयणाणंददाईणि । १६० ।। पत्ते पसत्थदिवसे दोन्निवि वग्गा उवट्टिया निवई । राया पुव्वाभिमूहो दाहिणओ संठिओ संघो ।।१६१।। वामेण सुनंदा परियणेण सव्वेण अणुगया ठाइ । राया भणइ पमाणं तुम्हाणं अहं सुयं तेहि ।। १६२ || जाए दिसाए एसेो निमंतिओ जाति तेसिमेवेसो । धम्मो जं पुरिसवरो ता जणओ वाहरउ पुत्रि ।। १६३ । एवं भणियम्मि रन्ना नागरयजणेो भाइ कयनेहो । एसो पढमं चिय एसु भणसु ता अम्बया पुव्वं ।। १६४ ।। तह माया दुक्करकारिणित्ति अइतुच्छसत्तजुत्ता य । तो सावसेव सेहे करिकरहे रयणमणिखवि ।। १६५ ।। दो एत्ता कोमलभासिएहिं कारुण्णयं पदंसंती । अइदीणमुही तं वइर ! एहि एत्तो इमं भणइ ॥ १६६ ॥ । सो तं पोयमाणो अच्छइ जाणइ य जइ इमं संघं । अवमन्नामि सुदीहं तो संसारं परिभमामि ।। १६७ ।। एसावि य
श्रीवज्रस्वामि
चरितम्
।। २४० ।।
