________________
SEE
शपदे
नासिक्कसु दरीनंदवा०
श्रीउपदे
महो पदसिय तत्थ पुच्छिओ भणई । नाइविसेसा तुल्लत्तमेव पाएण पडिहाइ ।।१८।। पच्छा खणेण सुरमिहणमेगमा- लोयगोयरे पडियं । पुट्रो-य साहुणा भणइ भगवमेईए एगम्मि- ।।१९।। नो बानरीविं यसमा भणियं मुणिणा इमा
उ धम्मेण । थेवेणविं उवलब्भइ जायं सड्राणमयत्ति ।।१९।। पच्छा च्छिन्नममत्तो 'सो तीए सुंदरीए पव्वइओ। जाओ ।।२२८111 सामनरओ सिवपहलग्गो न पडिभग्गो ॥२०॥ मुणीणो एसा परिणामिया य बुद्धी एस तारिसो जीए। नीओ
विरागमगं अणवजगुणं च पव्वजं ॥२१॥ ॥ इति ।
अथ गाथाक्षरार्थः-'नासिक सुंदरीणंद' इति द्वारपरामर्शः । तस्य च 'भाइरिसि'त्ति 'भ्राता ऋषिः अभूत् । स च तत्सम्बोधनार्थं 'भाणभक्ख'त्ति भाजनं भिक्षाभतं भोजनकाले तस्य हस्ते समप्पितवान् । ततो द्वयोरपि नगराद् निर्गमनं समपद्यत । ततोऽसौ ऋषिणा 'मंदर'त्ति मंदरं मेरुं नेतुमारब्धः । दर्शिताश्च क्रमेण 'वानरि' त्ति वानरी, 'विज्जा' इति विद्याधरी, 'अच्छर'त्ति अप्सरा दिव्यत्री । तदनन्तरं धर्मे श्रुतचारित्रलक्षणे प्रतिपत्तिः तस्य संवृत्तेति ॥१४१।। .. . वइरम्मि संघमाणण वासे उवओग सेसपुरियाए । कुसुमपुरम्मि विउवण रक्खियसामिम्मि पेसणयं ॥१४२।।
सोहम्मदेवलोए लोयच्छेरयकरामरसमहे । सक्को सूराहिराओ समत्थि सुपसत्थचरियपरो॥१।। सोमो जमो य वरुणो बेसमणोवि य कमेण चत्तारि । तस्सत्थि लेगिपाला पुव्वाइदिसासु कयनिलया ।।२।। वेसमणस्स परिच्छयभूओ तल्लो य तेण विहकाओ। एमा .तियसो होत्था समप्पियाणप्पमणपणओ ।।३॥ इओ य सिद्धत्थपत्थिवसुओ भयवं सिरिवद्धमाण
॥२२८।