________________
EXXXX
१९७॥
तं च निवो ॥२९।। जइ वच्छ ! गिण्हसु रज्जमिम चेल्लएण पडिभणियं । आउयसेसम्मि किं चिरसंजमविहलणेणिहि ।।३०।। अह नियपुत्तप्पमुहा भणिया रन्ना कहेह तुम्हाण । दाणम्मि कारणं कि तो बत्तं रायपत्तेण ॥३१॥ ताय ! तुमं वावाइय रजमिम' गिहिउं समीहंतो । गीयमेयं च निसामिऊण रजाओ विणियत्तो ॥३२॥ तह सत्थाहीएवि हु भणियं पइणो मम पउत्थस्स । वोकंताई बारस, वरिसाइं अहं च चितेमि ॥३३।। अवरं | पई करेमि त्ति तस्स आसाए कि किलिस्सामि । सिट्टममच्चेण तओ तदेव अह अन्नराईहिं ॥३४।। सद्धि घडामि किंवा नवत्ति पुव्वं इम विचितंतो । मिठेणवि इय भणियं सीमालराईहिं ।।३५॥ आणेह पट्टहत्थि अहवा मारेहि इइ बहू वृत्तो । संसयदोलाचलचितवित्तिओ संठिओ य चिरं ।।३६॥ अह तेसिमभिप्पायं जाणिय तुट्रेणं पुंडरियरणा । दिण्णाणुन्ना जं भे! पडिहासइ तं करेहि त्ति ॥३७।। एवंविहं अकिच्चं काउ केवच्चिरं वयं कालं । जीविस्सामोत्ति पयंपिऊण संजायवेरग्गा ॥३८।। खुडुगकुमारमले सव्वेवि य तक्खणेण पव्वइया । तेहिं च सह महप्पा विहरइ सो सयलजगपुज्जो ॥३९ । इय खुडुगस्स एसा बुद्धी परिणामिया मुणेयव्वा । रायसुयमंतिमिठिलसिरिकताणंपि एमेव ॥४०॥ इति । ____ अथ गाथाक्षरार्थः,-'कुमरे' इत्यनेन कुमार इति द्वारपरामर्शः । साकेतनाम्नि नगरे 'पुंडरित्ति पुण्डरीको नाम राजा अभूत् । 'भा' इति भ्राता च लघुः कण्डरीकः । अन्यदा च पुण्डरीकस्य 'इत्थिरागि'त्ति स्त्रियां कण्डरीकजायायां रागाऽभिष्वङ्गः सम्पन्नः । तस्याश्च निरूपितवृत्तान्तेन 'पइमरणनासपव्वजा' इति पत्युः मरणे
||१९७॥
