________________
रत्नचूडकथा
श्रीजैन कथासंग्रहः
॥१५॥
यावयाचगाना
తలల లలలలలలల లలను
स्माह भो मित्र ! नो वाच्यं पुनरीदृशम् । यथा स्त्रीचरितं प्रोक्तमन्यन्मानद्वयं तथा ॥१८० ॥ तृतीयः प्रोचिवान् किं भो ! वदसीत्थमनर्गलम् । सुभाषितानि नो वेत्सि पूर्वसूरिकृतानि वा ॥१८१ ॥ यत उक्तम्-सुख-दुःख-जय-पराजय-जीवित-मरणानि ये विजानन्ति । मुह्यन्ति तेऽपि नूनं तत्त्वविदश्चेष्टिते स्त्रीणाम्॥१८२॥ प्राप्तुं पारमपारस्य पारावारस्य पार्यते। स्त्रीणां प्रकृतिवक्राणां दुश्चरित्रस्य नो पुनः॥ १८३॥ अतोऽन्यद्वयमानस्य पारगाः केऽपि भूतले। सन्ति सन्तो बुद्धिमन्तो नैव स्त्रीचरितस्य तु ॥ १८४ ॥ चतुर्थेन ततः प्रोक्तं धीमानयमुपागतः । स्फोटयिष्यति सन्देहं वादं मा कुरुष्वोद्धतम् ॥ १८५ ॥ अथ त्रयोऽपि सम्भूय भूयोऽजल्पन् चतुर्थकम्। धीमानयं तदा मानमस्मदुक्तं करोति चेत् ॥ १८६ ।। तुर्योऽवोचद् वदध्वं भोः ! यस्य मानस्य वो रुचिः । तत् करिष्यत्यसौ बुद्ध्या बुद्धेः किं नाम दुष्करम् ? ॥१८७ ॥ तेऽजल्पन दूरसंस्थाया गङ्गायाः किमु कथ्यते ? । समीपस्थसमुद्रस्य मानमेतेन कारय ॥ १८८ ॥ रत्नचूडस्तु तुर्येण तथा प्रोत्साहितस्तदा। समुद्रनीरप्रमिति यथाऽङ्गीकृतवानयम् ॥१८९॥ एकीभूय ततः सर्वे जगदुस्तं प्रतीदृशम् । यदि मानं करोषि त्वं तदाऽस्मत्कमला तव ॥ १९० ।। नो चेत् तदा वयं सर्वा ग्रहीष्यामस्तव श्रियम् । इत्युक्त्वा विदधे तत्र साक्षिणस्तैः शठाशयैः ॥ १९१ ।। रत्नचूडस्ततो दध्यौ पित्रा मे यादृशाः पुरा । इहत्याः कथिता लोकास्तादृशा एव केवलम् ॥ १९२ ॥ इत उत्तारके यामि
चरररररररररररररर
रगरगायरियपररयागरागर
॥१५॥
