________________
रोहिणेयचरित्रम् ॥
KBBBBBBSSSSSSSSSSSSS
न जानाति जनोऽतिसुखितः सदा ॥२५॥ सर्वे ग्रासा: समायन्ति तल्लोहखूरमन्दिरे । गुणेन तेन देशेऽपि सर्वो गतभयो ‘जनः ॥२६॥ गेहे लोहखुरस्यापि रोहिण्या सुषुवे सुतः । भव्यलग्नेऽतिगुणवांस्तेजोभिर्भास्करोपमः ॥२७॥ पुरो मौहर्तिको लोहखुरस्येत्यवदद्वचः । लगप्रमाणतो नैष चोरः प्रांतेऽतिधार्मिकः ॥२८॥ वन्दिष्यतेऽसौ भूनाथस्व थैर्दानवैरपि । रौहिणेयोऽभिधानेन ज्ञास्यतेऽपि जगत्त्रये ॥२९॥ परोपकारी धर्मात्मा दयालुर्भवभीरुक: । विद्यासु निपुणः प्रौढो भवन्नेष भविष्यति ॥३०॥ क्च: सांवत्सरस्येति श्रुत्वा लोहखुरोऽपि सः । हृदि हर्षविषादाभ्यामपूरिष्ट समंततः ॥३१॥ यदा प्रसूतो रोहिण्याः पुत्रो राजगृहे तदा । श्रेणिकोऽपि समायातो बेनातटपुरात्त्वरं ॥३२॥ ललौ प्रसेनजिद्दीक्षां राजा श्रीश्रेणिकोऽभवत् । गुहायां वद्धते चौरकुमारो रौहिणेयकः ॥३॥ संजज्ञे सोऽष्टवर्षीय: पठति स्म कला: कलाः । पंडितस्यापि सन्देहानुत्पादयति बुद्धिभिः ॥३॥ स्वशब्दस्य परावतः क्रियते येन केनचित् । तदन्वशासीत्तच्चापि येन रूपान्तरं भवेत् ॥३५॥ विद्या जानाति सर्वेषां वर्तकानां मनोहरा:। ददाति निर्णय भाषारागाणामपि कोविदः ॥३६॥ याति पक्षिवदुडीय क्षणेन व्योम्नि तस्करः । क्षणाद्विहाय स्वं रूपं भवेत् वापदरूपभाक् ॥३७॥ विदधप्रौढनादं च फलान्यत्ति धनान्यपि । आरुह्य भूमहान् सर्वान् सार्दमर्जुनकेतुभिः ॥३८॥ मृमाणां मध्यगः क्रीडां करोति कमलानमः । विधाय रूपम्मा नरिनय॑ाबुदागमे ॥३९॥ तरणं तरणं गंगानयां तेन च शिक्षितं । पञ्चादपि हि संसारसागरं स तरिष्यति ४०॥ एवं कलानां हेतोः स यत्र तत्रापि संचरन् । जानीत: पितरावेवं
33333333333
