________________
दंतवणं तंबोलं चित्तं तुलसीकुहेडगाईयं । मडुपिप्पलिसुंठाई अणेगहा साइमं होइ ॥ १॥८१ ॥
उक्तानि त्रीणि गुणवतानि । अथ चत्वारि शिक्षाव्रतान्युच्यन्ते, तत्रापि सामायिकदेशावकाशिकपौषधोपवासातिथिसंविभागलक्षणेषु चतुर्षु शिक्षाव्रतेषु प्रथमं सामायिकाख्यं शिक्षाव्रतमाहत्यतातरौद्रध्यानस्य त्यक्तसावद्यकर्मणः । मुहूर्त समता या तां विदुः सामायिकवतम् ॥८२॥
मुहूर्त मुहूर्त्तकालं, या समता रागद्वेषहेतुषु मध्यस्थता, तां सामायिकव्रतं विदुः; समस्य रागद्वेषविनिर्मुक्तस्य सतः आयो ज्ञानादीनां लाभ: प्रशमसुखरूप: समायः; समाय एव सामायिकम् , विनयादित्वादिकण् । समायः प्रयोजनमस्येति वा सामायिकम् । तच्च सामायिकं मनोवाकायचेष्टापरिहारं विना न भवतीति त्यक्तातरौद्रध्यानस्सेत्युक्तं, त्यक्तसावद्यकर्मण इति च त्यक्तं सावधं वाचिकं कायिकं च कर्म येन तस्य । सामायिकस्थश्च श्रावकः गृहस्थोऽपि यतिरिव भवति । यदाह
सामाइयमि उ कए समणो इव सावओ हवइ जम्हा । एएण कारणेणं बहुसो सामाइयं कुब्जा ॥१॥
अत एव तस्य देवस्नात्रपूजादौ नाधिकारः। नन्वहितं कर्म कुर्वाणस्य देवस्त्रात्रादौ को दोषः, सामायिक हि * सावधव्यापारनिषेधात्मकं, निरवद्यव्यापारविधानात्मकं च; तत्स्वाध्यायपठनपरिवर्तनादिवत् देवपूजादौ को |
(१) दन्तपावनं ताम्बूलं चित्रं तुलसीकुहेडकादिकम् । मधुपिप्पलिसुण्ठ्यादि अनेकधा स्वादिमं भवति ॥ १॥ (२) सागायिक एव (के तु) कृते श्रमण इव श्रावको भवति यस्मात् । एतेन कारणेन बहुशः सामायिकं कुर्यात् ॥१॥
in Education
For Personel Private Use Only
www.jainelibrary.org
