________________
कीडगाचार इति शुमार पूरुषः : साजेपमित्यमापिष्ट किमेतदपि विस्मृतम् ।। ६६ । इहात्पद्यते देवः सवे मुकृतदुष्कृते याव्यानि प्राक्तने स्वर्गभोगाननुभवेत्ततः ॥६७!! विस्मृतं स्वामिलाभेन सर्वमेतन्प्रसीद नः।। देवलोकस्थिति देवः कार्यतामिति तेजवन !! म रोहिणेयमित्युचे निहन्त शुभाशुभे । प्राक्तने शंस नः स्वर्गमोगान् भुन्य नतः परम् ।। ६९।। ततः सोचिन्नयद्दप्यु किमेतत् सत्यमीदृशम् । मां ज्ञातुमभयेनैप प्रपञ्चो रचितोऽयवा ।। ७०॥जयं कथमेतदिति ध्यायता तेन संम्मृतम् । कण्टकोद्धरणकालाकर्णितं भगवद्वचः ।। ७१ ।। * देवस्वरूपं श्रीबीराच्छ्रतं चेत् संवदिष्यति । तत्सत्यं कथयिष्यामि करिष्याम्यन्यथोत्तरम् ।। ७२ ।। इति वुझ्या स तानीक्षाञ्चक्रे क्षितितजम्पृशः प्रस्वेदमलिनान् म्लानलान्यानिमिपदीक्षणान् ॥ ७३ ।। तत्सर्व कपटं ज्ञात्वाचिन्तयत् दस्युरुत्तरम् । तेनोचे कथ्यतां देव लोकसर्वोऽयमुत्सुक ।। ७४ ।। रौहिणे यस्ततोऽवादीन्मया पूर्वत्र जन्मनि । अदीयन नुसत्रेभ्यो दानं चैत्यानि चक्रिरे । ७५ ॥ प्रत्यष्ठाप्यन्त बिम्बानि पूजितान्यष्टधार्चया। विहितास्तीर्थयात्राश्च गुरवः पर्युपासिताः ॥ ७ ॥ इत्यादि सदनुष्ठानं मया कृतमिति ब्रुवन् । ऊचे दण्डभृता
शंस दुश्चरित्रमपि स्वकम् ।। ७७ ।। रोहिणेयोऽप्युवाचेदं साधुसंसर्गशालिना। कदाचिदप्याचरितं किञ्चिन्नाII शोभनं मया ।। ७८॥ व्याजहार प्रतीहारो जन्म नैकस्वभावतः । याति तत्कथ्यतां चौर्यपारदारिकतादिकम्
॥ ७९ ॥ रौहिणेयोऽभ्यवत्त किमेवंविधचेष्टितः । स्वर्लोकं प्राप्नुयादन्धः किमारोहति पर्वतम् ॥८० ॥ गत्वा ततस्तैस्तत्सर्वमभयाय निवेदितम् । अभयेन च विज्ञप्तं श्रेणिकस महीपतेः ।। ८१॥ एवंविधैरुपायैर्यश्चौरो ज्ञातुं न शक्यते । स चौरोऽपि विमोक्तव्यः शक्या नीतिन लचितुम् ।। ८२॥ अभयः पार्थिवादेशाद्रोहिणेयमथामुचत् ।
in Education International
For Personal & Private Use Only
www.jainelibrary.org