________________
श्रीमलयगिरीया नन्दीवृत्तिः
॥१५॥
स्त्रियौ-युवयोर्मध्ये या काचिदमुं प्रथमं हस्तेन संस्पृक्ष्यति तस्याः पतिरेष न शेषायाः, ततो व्यन्तरी हस्तं दूरतः प्रसार्या औत्पत्ति प्रथमं स्पृष्टवती, ततो ज्ञातं कारणिकैरेषा व्यन्तरीति, ततो निर्धाटिता, द्वितीया च समर्पिता खपतेः । कारणि
क्यांनिकुञ्ज कानामौत्पत्तिकी बुद्धिः १४ । 'इत्यि'त्ति रुयुदाहरणं, तद्भावना-मूलदेवपुण्डरीको सह पन्थानं गच्छतः, इतश्च कोऽपि बीदृष्टान्तः सभार्याकः पुरुषस्तेनैव पथा गन्तुं प्रावत, पुण्डरीकश्च दूरस्थितस्तद्भार्यागतमतिशायिरूपं दृष्ट्वा सामिलाषो जातः, कथितं च तेन मूलदेवस्य-यदीमां मे सम्पादयसि तदहं जीवामि, नान्यथेति, ततो मूलदेवोऽवादी-मा आतुरीभूः, अहं ते नियमतः सम्पादयिष्यामि, ततस्तौ द्वावप्यलक्षितौ सत्वरं दूरतो गतौ, ततो मूलदेवः पुण्डरीकमेकस्थिन् वन निकुञ्ज संस्थाप्य पथि ऊर्द्धस्थितो वर्त्तते, ततः पश्चादायातः सभाकः स पुरुषो भणितो मूलदेवेन-मो महापुरुष! महेलाया ममास्मिन् वननिकुञ्ज प्रसवो वर्तते, ततः क्षणमात्रं निजमहेलां विसर्जय, विसर्जिता तेन, गता सा पुण्डरीकपाच, ततः क्षणमात्रं स्थित्वा समागता-'आगंतूण य तत्तो पडयं घेतूण मूलदेवस्स । धुत्ती भगइ हसन्ती पियं खु भे दारओ जाओ॥१॥' द्वयोरपि तयोरौत्पत्तिकी बुद्धिः १५। 'पइ'त्ति पतिदृष्टान्तः, तद्भावना-द्वयोधात्रोरेका भार्या, लोके च महत्कौतुकम्-अहो द्वयोरप्येषा समानरागेति, एतच श्रुतिपरम्परया राज्ञाऽपि श्रुतं, परं विस्य- १५॥ यमुपागतो राजा, मत्री ब्रूते-देव ! न भवति कदाचिदप्येतद् , अवश्यं विशेषः कोऽपि भविष्यति, राज्ञोक्तं-कथमेत
और-
२५
१आगत्य च ततः पटं गृहीखा मूल देवस्य । धूर्ता भणति हसन्ती प्रियं भवतां दारको जातः ॥ १॥
dain Education International
For Personal & Private Use Only
www.jainelibrary.org