________________
पिण्डनियुतेर्मळयगिरीयावृत्तिः ॥१४२॥
उत्पादनायां१२-१३ विद्यामन्त्रेयोः साधो पादलिप्तस्य दृष्टान्ती
पडिमंतथंभणाई सो वा अन्नो व से करिज्जाहि । पावाजीवियमाई कम्मणगारी भवे बीयं ॥ ४९९ ॥
व्याख्या-इह कथानके न कोऽपि दोषो जातः, पादलिपसूरीगों मुरुण्डराज प्रत्युपकारित्वात् , केवलं प्रागुक्तविद्याकथानक इव मन्त्रेऽपि प्रयुज्यमाने सम्भाव्यन्ते दोषाः ततस्तदुपदर्शनं क्रियते, तत्रेयं गाथा प्रागिव व्याख्येया, नवरं 'भो बीयं 'ति पुष्टमालम्बनमधिकृत्य द्वितीयम्-अपवादपदं भवेत्, सङ्घादिप्रयोजने मन्त्रोऽपि प्रयोक्तव्य इति भावार्थः, एतच्च विद्यायामपि द्रष्टव्यम् । उक्त विद्यामत्राख्यं द्वारद्वयम् , अथ चूर्णयोगमूलकर्माख्यं द्वारत्रयमाह
चन्ने अंतडाणे चाणके पायलेवणे जोगे। मूल विवाहे दो दंडिणी उ आयाण परिसाडे ॥ ५००॥
व्याख्या-चूर्णेऽन्तर्दाने-लोके दृष्टिपथतिरोधानकारके दृष्टान्ते चाणक्यविदितौ द्वौ क्षुलुकौ, पादे-पादलेपनरूपे योगे दृष्टान्ताः। समितसूरयः, तथा ' मूले ' मूलकर्मणि अक्षतयोनिक्षतयोनिकरणरूपे युवतिद्वयं दृष्टान्तः, विवाहविषयेऽपि मूलकर्मणि युवतिद्वयमुदाहरणं, तथा गर्भाधानपरिसाटरूपे मूलकर्मणि द्वे 'दण्डिन्यौ' नृपपत्न्यावुदाहरणं । तत्र 'चुने अंतद्धाणे चाणके' इत्यवयवं भाष्यगाथात्रयण व्याख्यानयति
जंघाहीणा ओमे कसमपरे सिस्सजोगरहकरणं । खुड्डु दुगंजण सुगणा गमणं देसंतरे सरणं ॥४४॥ (भा.) भिक्खे परिहायंते थेराणं तेसि ओमि दिताणं । सहभुज चंदगुत्ते ओमोयरियाए दोबल्लं ॥ ४५ ॥ (भा.) चाणक्क पुच्छ इट्टालचुण्णदारं पिहित्तु धूमे य । दुहुँ कुच्छपसंसा थेरसमीवे उवालंभो ॥ ४६॥ (भा.)
999999999999999999999999999999994
॥१४२॥
Jain Education International
For Personal & Private Use Only
www.jainelibrary.org
