________________
श्रीस्थाना- ङ्गसूत्रवृत्तिः
॥१९२॥
जेहि उ सुक्कज्झाणं समारुहइ ॥१॥” इति, अथ तदनुप्रेक्षा उच्यन्ते–'अणंतवत्तियाणुप्पेह'त्ति अनन्ता-अत्यन्तं ४ स्थानप्रभूता वृत्तिः-वर्त्तनं यस्यासावनन्तवृत्तिः अनन्ततया वा वर्तत इत्यनन्तवती तद्भावस्तत्ता, भवसन्तानस्येति गम्यते, काध्ययने तस्या अनुप्रेक्षा अनन्तवृत्तितानुप्रेक्षा अनन्तवर्त्तितानुप्रेक्षा वेति, यथा-"एस अणाइ जीवो संसारो सागरोव्व दुत्तारो||3|| | उद्देशः१ नारयतिरियनरामरभवेसु परिहिंडए जीवो ॥१॥” इति, एवमुत्तरत्रापि समासः, नवरं 'विपरिणामे'त्ति विविधेन ध्यानानि प्रकारेण परिणमनं विपरिणामो वस्तूनामिति गम्यते, यथा-"सव्वट्ठाणाई असासयाइं इह चेव देवलोगे य । सुरअसुर- सू०२४७ नराईणं रिद्धिविसेसा सुहाई च ॥१॥" "असुभे'त्ति अशुभत्वं संसारस्येति गम्यते, यथा-"धी संसारो जमि(मी)जुयाणओ परमरूवगवियओ। मरिऊण जायइ किमी तत्थेव कडेवरे नियए ॥१॥” तथा अपाया आश्रवाणामिति ग-| म्यते, यथा-"कोहो य माणो य अणिग्गहीया, माया य लोभो य पवड्डमाणा । चत्तारि एए कसिणा कसाया, सिंचंति मूलाई पुणब्भवस्स ॥१॥" इह गाथा-"आसवदारावाए तह संसारासुहाणुभावं च । भवसंताणमणंतं वत्थूणं विप| रिणामं च ॥१॥” इति । ध्यानाद् देवत्वमपि स्यादतो देवस्थितिसूत्रं
१ जिनमतप्रधानाः यैस्तु शुक्लथ्यानं समारोहति ॥ १॥ २ एष जीवोऽनादिः सागर इव संसारो दुरुत्तारः । जीवो नारकतिर्यनरामरभवेषु परिहिंडते ॥१॥ इह देवलोके च सर्वाणि स्थानान्यशाश्वतान्येव सुरासुरनरादीनां ऋद्धिविशेषाः सुखानि च ॥ १॥ ४ धिक् संसारं यस्मिन् युवा परमरूपगर्वितः मृत्वा कृमिर्जायते तत्रैव निजे कलेवरे ॥१॥ ५ क्रोधो मानश्वामिगृहीती माया च लोभश्च विवर्धमानौ चत्वार एते कृत्स्नाः कषायाः पुनर्भवस्य मूलानि सिञ्चन्ति ॥१॥ ६ आश्रवद्वारापायान् तथा संसाराशुभानुभावं अनन्तं भवसन्तानं वस्तूनां परिणामं च ॥१॥
गे यायइ किमीत अशुभत्व सव्वहाणाई
SAARASAASAASAASAASAASAS
॥१९२॥
dain Education International
For Personal & Private Use Only
www.jainelibrary.org