________________
'देवे भो ! सुणह एस दुरप्पा, ण एएण अम्हवि चित्तावरक्खा कया अन्नेसिं वा देवार्ण, जओ तित्थकरो आसाइओ, न एएण अम्ह कर्ज, असंभासो निबिसओ य कीरउ
देवो चु(ठि)ओ महिडीओ वरमंदरचूलियाइ सिहरंमि । परिवारिक सुरबहूहिं आउंमि सागरे सेसे ॥ ११४ ॥ ताहे निच्छूढो सह देवीहिं मंदर चूलियाए जाणएण विमाणेणागम्म ठिओ, सेसा देवा इंदेण वारिता, तस्स सागरोवमठिती सेसा । आलभियाए हरि विज्जू जिणस्स भत्तिएँ वंदओ एइ । भगवं पियपुच्छा जिय उवसग्गत्ति थेवमवसेसं ॥ ५१५ ॥ हरिसह सेयविधाए सावत्थी खंद पडिम सको य । ओयरिडं पडिमाए लोगो आउहिओ वंदे ॥ ५१६ ॥
तत्थ सामी आलभियं गओ, तत्थ हरि विज्जुकुमारिंदो एति, ताहे सो वंदित्ता भगवओ महिमं काऊण भणति - भगवं ! पियं पुच्छामो, नित्थिण्णा उवसग्गा, बहुं गयं थोवमवसेसं, अचिरेण भे केवलनाणं उप्पज्जिहिति । ततो सेयबियं गओ, तत्थ हरिसहो पियपुच्छओ एइ, ततो सावत्थिं गओ, बाहिं पडिमं ठिओ, तत्थ खंदगपडिमाए महिमं लोगो
१ देवान् भोः शृणुत पुष दुरात्मा, नैतेनास्माकमपि चित्तावरक्षा कृता अन्येषां वा देवानां यतस्तीर्थकर आशातितः, नैतेनास्माकं कार्यम्, असंभाष्यो निर्विषयश्च क्रियतां । तदा निर्व्यूढः सह देवीभिः मन्दरचूलिकायां यानकेन विमानेनागत्य स्थितः, शेषा देवा इन्द्रेण वारिताः, तस्य सागरोपमस्थितिः शेषा । तत्र स्वामी आलम्भिकां गतः, तत्र हरिर्विद्युत्कुमारेन्द्र एति, तदा स वन्दित्वा भगवतो महिमानं कृत्वा भणति भगवन् ! प्रियं पृच्छामि निस्तीर्णां उपसर्गाः, बहु गतं स्तोकमवशेषम्, अचिरेण भवतां केवलज्ञानमुत्पत्स्यते । ततः श्वेताम्बीं गतः, तत्र हरिस्सहः प्रियमच्छक एति, ततः श्रावस्तीं गतः बहिः प्रतिमया स्थितः, तत्र स्कन्दप्रतिमाया महिमानं लोकः
Jain Education International
For Personal & Private Use Only
www.jainelibrary.org