________________
'तं गमेइ, तहवि न ठाति, ताहे अमच्चो भणइ-रायं!मा देवीए वयणातिकमो कीरउ, मामारेहिइ अपाणं, राया भणइ-को उवाओ होजा?, ण य अम्हं वंसे अण्णमि अतिगए उज्जाणे अण्णओ अतीति, तत्थ वसंतमांसं ठिओ, मासग्गेसु अच्छति, अमच्चो भणति-उवाओ किजउ जहा-अमुगो पच्चंतराया उक्कुट्ठो(बट्टो),अणज्जंता पुरिसा कूडलेहे उवणेतु, एवमेएण कय-14 गेण ते कूडलेहा रण्णो उवठ्ठाविया, ताहे राया जत्तं गिण्हइ,तं विस्सभूइणासुयं, ताहे भणति-मए जीवमाणे तुब्भे किं निग्गच्छही, ताहे सोगओ, ताहे चेव इमो अइगओ, सोगतोतं पच्चंतं, जावन किंचि पिच्छइ अर्हमरेंतं, ताहे आहिंडित्ताजाहे नत्थि कोई जो आणं अइक्कमति, ताहे पुणरवि पुप्फकरंडयं उज्जाणमागओ, तत्थ दारवाला दंडगहियग्गहत्था भणंति-मा अईह सामी!, सोभणति-किं निमित्तं ?, एत्थ विसाहनन्दी कुमारो रमइ, ततो एयंसोऊण कुविओ विस्सभूई, तेण नायं-अहं कयगेण निग्गच्छाविओत्ति, तत्थ कविठ्ठलता अणेगफलभरसमोणया, सामुहिपहारेण आहया, ताहे तेहिं कविढेहिं भूमी अत्थुआ,
तां गमयति, तथापि न तिष्ठति, तदाऽमात्यो भणति-राजन् ! मा देव्या वचनातिक्रमं करोतु, मा मीमरदात्मानं, राजा भणति क उपायो भवेत् 1.न|| चास्माकं वंशेऽन्यस्मिन् अतिगते उद्याने अन्योऽतियाति, तत्र वसन्तमासं स्थितः मासोऽने तिष्ठति, अमात्यो भणति-उपायः क्रियतां यथा-असुकः प्रत्यन्तराजः | उत्कृष्टः (दुत्तः), अज्ञायमानाः पुरुषा कूटलेखानुपनयन्तु, एवमेतेन कृतकेन ते कूटलेखा राज्ञे उपस्थापिताः, तदा राजा यात्रा गृहाति, तत् विश्वभूतिना श्रुतं, | तदा भणति-मयि जीवति यूयं किं निर्गच्छत, तदा स गतः, तदैवायं (विशाखनन्दी) अतिगतः,स गतः तं प्रत्यन्तं, यावन्न कञ्चित्पश्यति उपद्वन्तं, तदाऽऽहिण्ड्य
यदा नास्ति कोऽपि य आज्ञामतिकामति, तदा पुनरपि पुष्पकरण्डकमुद्यानमागतः, तत्र द्वारपाला गृहीतदण्डामहस्ता भणन्ति-मा अतियासीः स्वामिन् !, स| द्र भणति-किंनिमित्तम् अत्र विशाखनन्दी कुमारी रमते, तत एतत् श्रुत्वा कुपितो विश्वभूतिः, तेन ज्ञातं-अहं कृतकेन निर्गमित इति, तत्र कपित्थलता अनेक
| फलभरसमवनता, सा मुष्टिप्रहारेणाहता, तदा तैः कपित्यैर्भूमिरास्तृता. * मासंतमासम्गे७. + उडमरेंतं.
Jain Education International
For Personal & Private Use Only
www.jainelibrary.org