________________
तमप्याहारं कालदोषान्न जीर्णवन्त इत्यस्मिन्प्रस्तावे अग्नेश्चोत्थानं संवृत्तमिति, कुतः, द्रुमघर्षात् , तं चोत्थितं प्रवृद्धज्वालावलीसनाथं भूप्राप्तं तृणादि दहन्तं दृष्ट्वा अपूर्वरत्नबुद्धया ग्रहणं प्रति प्रवृत्तवन्तः,दह्यमानास्तु भीतपरिकथनं ऋषभाय कृतवन्त इति,भीतानां परिकथनं भीतपरिकथनं, भीत्या वा परिकथनं भीतिपरिकथनं पाठान्तरमिति ।भगवानाह-पार्वेत्यादि, सुगम, ते ह्यजानाना वहावेवौषधीः प्रक्षिप्तवन्तः, ताश्च दाहमापुः, पुनस्ते भगवतो हस्तिस्कन्धगतस्य न्यवेदयन-स हि स्वयमेवौषधी क्षयतीति, भगवानाह-न तत्रातिरोहितानां प्रक्षेपः क्रियते, किन्तु मृत्पिण्डमानयध्वमिति, तैरानीतः, भगवान् हस्तिकुम्भे पिण्डं निधाय पत्रकाकारं निदर्यदृशानि कृत्वा इहैव पक्त्वा एतेषु पार्क निवर्त्तयध्वमित्युक्तवानिति, ते तथैव कृतवन्तः, इत्थं तावत्प्रथमं कुम्भकारशिल्पमुत्पन्नम् ॥ अमुमेवार्थमुपसंहरन्नाह
पक्खेव डहणमोसहि कहणं निग्गमण हस्थिसीसंमि ।
पयणारंभपवित्ती ताहे कासी अ ते मणुआ॥११॥+ (मू० भा०) | भावार्थ उक्त एव, किन्तु क्रियाऽध्याहारकरणेन अक्षरगमनिका स्वबुद्धथा कार्या, यथा-प्रक्षेपं कृतवन्तो दहनमौषधीनां बभूवेत्यादि । उक्तमाहारद्वारं, शिल्पद्वारावयवार्थाभिधित्सयाऽऽहपंचेव य सिप्पाइं घड १ लोहे २ चित्त ३ णंत ४ कासवए ५।इक्विकस्स य इत्तो वीसं वीसंभवे भेया ॥२०७॥ | गमनिका-पञ्चैव 'शिल्पानि' मूलशिल्पानि, तद्यथा-घडलोहे चित्तर्णतकासवए,तत्र घट इति-कुम्भकारशिल्पोपलक्षणं,
* कुम्भाकार. + मिंठेण हस्थिपिंडे मट्टियपिंडं गहाय कुडगं च । निवचेसि अ तइआ जिणोवइडेण मगेण ॥1॥ निश्चत्तिए समाणे भण्णई राया | तओ बहुजणस्स । एवइआ मे कुछह पयट्टि पढमसिप्पं तु ॥२॥ (प्रक्षिप्ते अव्याख्याते च).
Jain Educati
o
nal
For Personal & Private Use Only
wium.jainelibrary.org