________________
संवेगमावण्णो तहारूवाणं थेराणं अंतिए पवइओ सिद्धो। अमुमेवार्थ उपसंहरन् गाथाद्वयमाहविजसुअस्स य गेहे किमिकट्टोवह जई दह। विति य ते विजसुयं करेहि एअस्स तेगिच्छं॥१७३ ॥ तिल्लं तेगिच्छसुओ कंबलगं चंदणं च वाणियओ। दाउं अभिणिक्खंतो तेणेव भवेण अंतगडो ॥१७४ ॥
गमनिका-वैद्यसुतस्य च गेहे कृमिकुष्ठोपद्रुतं मुँनिं दृष्ट्वा वैदन्ति च ते वैद्यसुतं-कुरु अस्य चिकित्सा, तैलं चिकित्सकसुतः कम्बलकं चन्दनं च वणिग् दत्त्वा अभिनिष्क्रान्तः, तेनैव भवेन अन्तकृत् , भावार्थः स्पष्ट एव, क्वचित् क्रियाध्याहारः स्वबुद्ध्या कार्य इति गाथाद्वयार्थः ॥ १७३–१७४ ॥ कथानकशेषमुच्यते-इमेवि घेत्तूण ताणि ओसहाणि 8 गता तस्स साहुणो पास जत्थ सो उजाणे पडिमं ठिओ, ते तं पडिमं ठिअं वंदिऊण अणुण्णवेंति-अणुजाणह भगवंत अम्हे तुम्हें धम्मविग्धं काउं उवडिआ, ताहे तेण तेल्लेण सो साहू अभंगिओ, तं च तिलं रोमकूवेहिं सर्व अइगतं, तंमि य अइगए किमिआ सवे संखुद्धा, तेहिं चलंतेहिं तस्स साहुणो अतीव वेयणा पाउन्भूया, ताहे ते निग्गते दळूण कंबलरयणेण
संवेगमापनः तथारूपाणां स्थविराणां भन्तिके प्रबजितः सिद्धः। २ इमेऽपि गृहीत्वा तान्यौषधानि गतास्तस्य साधोः पावै यत्र स उद्याने प्रतिमया स्थितः, ते तं प्रतिमया ,स्थितं वन्दित्वाऽनुज्ञापयन्ति-अनुजानीहि भगवन् ! वयं तव धर्मविनं कर्तुमुपस्थिताः, तदा तेन तैलेन स साधुरभ्यङ्गितः, तच्च तैलं रोमकूपैः (०पेषु ) सर्व अतिगतं (व्याप्त), तसिंचातिगते कृमयः सर्वे संक्षुब्धाः, तेषु चलत्सु तस्य साधोरतीव वेदना प्रादुर्भूता, तदा तानिर्गतान् दृष्ट्वा कम्बलरखेन * यतिं. + वन्दन्ते च. रोमं कू०.
SCARASAUS KISSANSSOAS
Jain Educati
o
nal
For Personal & Private Use Only
Y
a nelibrary.org
