________________
| ते च द्विविग्रहत्रिविमहोत्पत्तौ विचतुःसामविकायां द्रष्टव्याः, चतुर्विग्रहपञ्चसमयोत्पत्तिस्तु खल्पसत्त्वाश्रितेति न साक्षादुपात्ता,
तथा चान्यत्राप्यभिहितम्-“एकं द्वौ वाज्नाहारकः" (तत्त्वा० अ०२ २०३१), वाशब्दात् कीन् वा, आनुपूर्ध्या अप्युदय उत्कृष्टतो | विग्रहगती चतुरः समयानागमभिहितः, ते च पञ्चसमयोत्पत्तौ लभ्यन्ते नान्यत्रेति । भवस्थकेवलिनस्तु समुद्घाते मन्थे तत्क| रणोपसंहारावसरे तृतीयपञ्चमसमयौ द्वौ लोकपूरणाच्चतुर्थसमयेन सहितात्रयः समया भवन्तीति । पुनरपि नियुक्तिकारः सादिक
| मपर्यवसानं कालमनाहारकलं दर्शयितुमाह-शैलेश्यवस्थाया आरभ्य सर्वदाऽनाहारक: सिद्धावस्थाप्राप्तावनन्तमपि कालं याव18| दिति, पूर्व तु काबलिकव्यतिरेकेण प्रतिसमयमाहारकः कावलिकेन तु कादाचित्क इति । ननु केवलिनो घातिकर्मक्षयेऽनन्तवी-110
यखात्र भवत्येव कावलिक आहारः, तथाहि-आहारादाने यानि वेदनादीनि षट् कारणान्यभिहितानि तेषां मध्ये एकमपि न | विद्यते केवलिनि तत्कथमसावाहारं बहुदोषदुष्टं गृह्णीयात् , तत्र न तावत्तस्य वेदनोत्पद्यते, तद्वेदनीयस्य दग्धरञ्जुस्थानिकखात् , इ सत्यामपि न तस तत्कृता पीडा, अनन्तवीर्यखात्, वैयावृत्यकारणं तु भगवति सुरासुरनराधिपतिपूज्ये न संभाव्यत एवेति, ||
ईयोपथः पुनः केवलज्ञानावरणपरिक्षयात्सम्यगवलोकयत्येवासौ, संयमस्तु लस्स यथाख्यातचारित्रिणो निष्ठितार्थखानाहार| ग्रहणाय कारणीभवति, प्राणवृत्तिस्तु तस्यानपवर्तिवात आयुषोऽनन्तवीर्यसाच्चान्यथा सिद्धैव, धर्मचिन्तावसरस्वपगतो निष्ठितार्थखात् , तदेवं केवलिनः कावलिकाहारो बहपायखान्न कथञ्चिद् घटत इति स्थितम् , अत्रोच्यते, बत्र यत्तावदुक्तं 'घातिकमक्षये कवेलज्ञानोत्पत्तावनन्तवीर्यवान्न केवलिनो भुक्ति'रिति, तदागमानभिज्ञस्य तत्त्वविचाररहितस्य युक्तिहृदयमजानतो वचनं, तथा१ अन्तराणि संहृत्य मन्थीभवनसमयः २ सति कारणताशापनाय ।
Zeeeeeeeeeeeeeeeeeeee
Jain Education International
For Personal & Private Use Only
www.jainelibrary.org