________________
19
विंशतितम
मैथुन
दूषणाष्टकम् ॥ एकविंशं
धर्मार्थं पुत्रकामस्य, स्वदारेष्वधिकारिणः । ऋतुकाले विधानेन, यत्स्याद्दोषो न तत्र चेत् ॥२॥१५४॥ नापवादिककल्पत्वा-नैकान्तेनेत्यसङ्गतम् । वेदं ह्यधीत्य स्नायाद्य-दधीत्यैवेति शासितम् ॥३॥ स्नायादेवेति न तु य-ततो हीनो गृहाश्रमः । तत्र चैतदतो न्याया-प्रशंसास्य न युज्यते ॥४॥ अदोषकीर्तनादेव, प्रशंसा चेत् कथं भवेत् । अर्थापत्त्या सदोषस्य, दोषाभावप्रकीर्तनात् ॥५॥
तत्र प्रवृत्तिहेतुत्वा-त्याज्यबुद्धेरसम्भवात् । विध्युक्तेरिष्टसंसिद्धे-रुक्तिरेषा न भद्रिका ॥६॥ है प्राणिनां बाधकं चैत-च्छास्त्रे गीतं महर्षिभिः नलिकातप्तकणक-प्रवेशज्ञाततस्तथा ॥७॥ & मूलं चैतदधर्मस्य, भवभावप्रवर्धनम् । तस्माद्विषान्नवत्त्याज्य-मिदं मृत्युमनिच्छता ॥८॥
| २१ सूक्ष्मबुद्धया सदा ज्ञेयो धर्मो धर्माणिभिर्नरैः। अन्यथा धर्मबुद्धयैव, तद्विघातः प्रसज्यते॥१॥ R| गृहीत्वा ग्लानभैषज्य-प्रदानाभिग्रहं यथा । तदप्राप्तौ तदन्तेऽस्य, शोकं समुपगच्छतः ॥२॥ | 2 गृहीतोऽभिग्रहः श्रेष्ठो, ग्लानो जातो न च क्वचित्। अहो मेऽधन्यता कष्टं, न सिद्धमभिवाञ्छितम् ॥३॥
एवं ह्येतत्समादानं, ग्लानभावाभिसन्धिमत्।साधूनां तत्त्वतो यत्तद् , दुष्टं ज्ञेयं महात्मभिः ॥४॥१६४॥
ॐॐॐ
बुद्ध्याश्रयणाष्टकम् ॥
Jain Education imamatha
For Personal & Private Use Only
IDIww.jainelibrary.org
