________________
प्राण्यङ्गत्वेन न च नो-ऽभक्षणीयमिदं मतम् । किन्त्वन्यजीवभावेन, तथाशास्त्रप्रसिद्धितः॥४॥१३२॥
सप्तदश
मांसभक्षण भिक्षुमांसनिषेधोऽपि, न चैवं युज्यते क्वचित्। अस्थ्याद्यपि च भक्ष्यं स्या-त्प्राण्यङ्गत्वाविशेषतः॥५॥
दूषणाएतावन्मात्रसाम्येन, प्रवृत्तियदि चेष्यते । जायायां स्वजनन्यां च, स्त्रीत्वात्तुल्यैव साऽस्तु ते ॥६॥
ष्टकम् ॥ तस्माच्छास्त्रं च लोकं च, समाश्रित्य वदेद् बुधः । सर्वत्रैवं बुधत्वं स्या-दन्यथोन्मत्ततुल्यता॥ ७॥ अष्टादशं शास्त्रे चाप्तेन वोऽप्येत-निषिद्धं यत्नतो ननु । लङ्कावतारसूत्रादौ ततोऽनेन न किञ्चन ॥८॥ मांसभक्षक . १८ अन्योऽविमृश्य शब्दार्थ, न्याय्यं स्वयमुदीरितम्। पूर्वापरविरुद्धार्थ-मेवमाहात्र वस्तुनि ॥१॥ ||
मतदूषणा
ष्टकम् ॥ न मांसभक्षणे दोषो, न मद्ये न च मैथुने । प्रवृत्तिरेषा भूतानां, निवृत्तिस्तु महाफला ॥२॥ मां स भक्षयिताऽमुत्र, यस्य मांसमिहादम्यहम् । एतन्मांसस्य मांसत्वं, प्रवदन्ति मनीषिणः ॥३॥ इत्थं जन्मैव दोषोऽत्र, न शास्त्राबाह्यभक्षणम्। प्रतीत्यैष निषेधश्च, न्याय्यो वाक्यान्तराद् गतेः॥४॥ प्रोक्षितं भक्षयेन्मांसं, ब्राह्मणानां च काम्यया । यथाविधि नियुक्तस्तु, प्राणानामेव वाऽत्यये ॥५॥ अत्रैवासावदोषश्चे-निवृत्तिर्नास्य सज्यते । अन्यदाऽभक्षणादत्रा-भक्षणे दोषकीर्तनात् ॥६॥१४२॥
ARESCORNSAX
N
Jain Educatio
n
al
For Personal & Private Use Only
11 www.jainelibrary.org
