________________
229
सु०० ११६२
वि.क.
।
अधुनाऽणुव्रतादिपरिपालनातीचारगुणदोषान् सदृष्टान्तान् स्पष्टं निष्टक्यबाहा
___ जावज्जीचं जीवं धूलं संकप्पओ निरवराई । मणवइकाएहि सया न हणेई नो हणावे ॥१॥ जो आरंभ मोतं. सो इहई विजय- चंदकुमरोव्व | अइविउलं रज्जसिरि लहिउँ सिवसंपयमुवेइ ॥२॥ तथाहि अत्थि इह भरहवासे नयरं नामेण मंगलपुरंति । धरणिविलयाए तिलयं मंगलनिलयं नहयलंब ॥३।। तत्थत्यि निवो रिउकरडिकरडतडपाडणिकसोंडीरो। सीहोइव जयसीहोचाईण सयाफुसियलाही ॥४॥ तस्सत्यि पवरभन्जारूवेणरइव्व धरियगुणलज्जा।सीलेण जणियचोज्जापीइमईनाम मयवज्जा ॥५॥ नियपहुपयडियभत्ती विसालकित्ती विसुद्धमणवित्ती। मइनिज्जियसुरमंती तस्स य मइसायरो मंती ॥६॥ पीइमईपमुहाहिं भज्जाहिं समनिओ विसयसोक्खं । अणुहवइ सुरवई इव अच्छरसाहिं सह सयावि ॥७॥ अह अन्नया कयाई अत्थाणगयस्स तस्स नरवइणो। मत्थयकयसिद्धत्यो पुत्थियहत्यो सुवीसत्यो ॥८॥ गयणाओ अवयरिओ सियवसणधरो सरोयदलनयणो । पुरिसो ससिसमवयणो पुरो ठिओनसयं मयणो ॥९॥ तो
यावज्जीव जीवं स्थूलं संकल्पतो निरपराधम् । मनोवचःकायैः सदा न हन्ति नो घातयति ॥१॥ य आरम्भं मुक्त्वा, स इह विजयचन्द्रकुमार इव । अतिविपुला राज्यश्रियं लब्ध्वा शिवसंपदमुपैति ॥२॥ अस्तीह भरतवर्षे नगरं नाम्ना मङ्गलपुरमिति । घरणिवनितायास्तिलकं मङ्गलनिलयं नमस्तलमिव ॥३॥ तत्रास्ति नृपो रिपुकरटिकरटतटपाटनैकशौण्डीरः । सिंह इव जयसिंहस्त्यागिनां सदा मृष्टरेखः ॥४॥ तस्यास्ति प्रवरमार्या रूपेण रतिरिव धृतगुणलज्जा । शीलेन बनिताश्चर्या प्रीतिमती नाम मदवर्जा ॥५॥ निजप्रमुप्रकटितभक्तिविशालकीर्तिविशुद्धमनोवृत्तिः । मतिनिर्मितसुरमन्त्री तस्वच मतिसागरो मन्त्री ॥६॥ प्रीतिमतीप्रमुखामिर्माभिः समन्वितो विषयसौख्यम् । अनुभवति सुरपतिरिवाप्सरोमिः सह सदापि ॥७॥ अवान्यदा कदाचिदास्थानगतस्य तस्य नरपतेः । मस्तककृतसिद्धार्थः पुस्तिकाहस्तः सुविश्वस्तः
WAVAN
Jain Educ
a
tional
For Personal & Private Use Only
N