________________
* ततो वैशालीपुर्या निश्चेिटकः कोणिकेनोक्तः-मातामह ! समाख्याहि । कमादेशं करोम्यहम् ।। सुकुलीना * प्र.१० * विनादेशं । नाचरन्ति मनागपि ।।१।। चेटकोऽप्याहस्म- आयुष्मन् क्षणमेकं हि विलंबमुररीकुरु । यावद् वाप्यंतरे - स्व-परहिते * स्नानं प्रविधाय समेम्यहं । तथेत्यंगीकृते कोणिकेनापि चेटको नृपो गलेऽयःपुत्रिकां बद्ध्वा समाधिभृद यावद् में
भीमकुमारकथा * वाप्यंतरपतत् तावद्धरणेंद्रेण साधर्मिकोऽयमिति चेटकः पतन् पाणिसंपुटे धृत्वा स्वभुवनमानीतः । तत्र च है * कृतानशनः समाश्रिताराधनः शुभध्यानः सहस्राराढेऽष्टमे कल्पे शक्रसामानिकः सुरोऽजायत । अत्रांतरे * * चेटकनृपदुहितृसुज्येष्ठासुतः सत्यकिनामा विद्याधरो नीलवच्छैले वैशालीलोकमवासयत् । कोणिकक्ष्मापोऽपि * योत्रितखरहलैशालीपुरी खेटयित्वा स्वसंधामापूर्य चंपापुर्यां सोत्सवं प्राविशत् । कूलवालोऽपि गुरुहीलन* मागधीसंगमश्रीमुनिसुव्रतस्वामिस्तूपभंगोद्भवत्तत्तादृक्पापो दुर्गतिमगात् । इति भविकमनुष्याः कूलवालस्य वृत्तं । के
श्रवणयुगलवाध्वन्यभावं प्रणीय ।। विषमविषसमानां हीलनां सद्गुरूणां । त्यजत यदि समीहा विद्यते निवृत्ती * वः ।।१।।
|| इत्याचार्यश्रीदेवेंद्रसूरिविरचितायां प्रश्नोत्तररलमालावृत्तौ विषोपमगुरुहीलनायां कूलवालककथा ।। विषप्रायगुरुहीलनावैषयिकी कूलवालककथां श्रुत्वा पुनरपि शुश्रूषुः शिष्यो दशमं प्रश्नमाह -
प्रश्नो. प्र० १०- किं संसारे सारम् ? हे भगवन् ! संसारशब्दश्चतुर्गतिष्वप्यस्ति, तथाप्यत्र हेयोपादेयार्थोपदेश-*
सटीका र परिज्ञानयोग्यत्वान्मनुष्यभव एव संसारः, तस्मादिह संसारे किं सारं तात्त्विकम् ? इति प्रश्ने शिष्येण कृते । ॥७३॥
||१||
